Hans Breeveld
Moet dat wat begon als een uitlaatklep van een kennelijk totale frustratie van een Assembleelid leiden tot nog een crisis in ons land? Gedurende de hele maand januari wordt kostbare tijd in beslag genomen door ongenoegens c.q. schijnbaar onverwerkte frustraties van een al dan niet gewezen lid van De Assemblee. Merkwaardig is dat de ongenoegens en schijnbaar onverwerkte frustraties tot nu toe niet met naam zijn genoemd.

De politiek – waarbij macht en belangen centraal staan – is een hard bedrijf. Politici mogen een heel volk niet zo lang opzadelen met hun vermeende gekwetstheid. Als je de politiek in stapt mag je geen instabiele geest hebben. De zegswijzen Adeldom verplicht en If you can't stand the heat get out of the kitchen horen bij politiek bedrijven leidend te zijn.

De rol van de president
In de discussie of Sergio Akiemboto nog DNA-lid is wordt vooral de naam van betrokkene en die van de voorzitter van het parlement, Marinus Bee genoemd. De president is tot nu toe buiten schot gebleven. De vraag is echter of niet juist hij de architect is van het probleem dat ons nu al veel te lang bezighoudt.

In art. 68 van de Grondwet staat dat het lidmaatschap van DNA eindigt door ontslag op eigen verzoek.
De Kiesregeling schrijft in artikel 141 voor dat leden van volksvertegenwoordigende lichamen ten alle tijden hun ontslag kunnen nemen. De wens daartoe wordt door hen ingezonden aan de President, die het ter kennis brengt van het volksvertegenwoordigend lichaam.

De vraag is, waarom de president de ontslagbrief van de heer Akiemboto, die hij op 5 januari ontving, niet onverwijld doorstuurde naar DNA? Hij wachtte met het doorsturen daarvan totdat Akiemboto per schrijven van 21 januari zijn ontslagbrief introk. Vervolgens zond de president beide brieven vergezeld van de opmerking dat er geen rechtsgevolgen kunnen worden verbonden aan de ingediende ontslagbrief. Tot het maken en doen opnemen van de laatstgenoemde conclusie in een begeleidend schrijven aan DNA, is de president niet bevoegd.

Heeft het onafhankelijk beoogd staatshoofd zich met deze handelingen niet tot partij gemaakt? Heeft het Staatshoofd de ontslagbrief opzettelijk vastgehouden na een telefoontje van de ex-president met wie hij vaak middernachtelijke gesprekken voert? Heeft die ex-president niet verzocht de ontslagbrief aan te houden om het ‘afgedwaalde’ partijlid weer op het ‘juiste’ spoor te brengen? Maar de premature standpuntinname van het Staatshoofd – die ook voorzitter van een politieke partij is - blijkt later ook door te werken in DNA. 

Uit het nieuws begrijp ik, uit de mond van de voorzitter van DNA, Marinus Bee dat Sergio Akiemboto – na het indienen van zijn ontslagbrief – met hem, Bee contact heeft gehad. Uit dat contact zou duidelijk zijn gebleken dat de ontslagaanvraag van Akiemboto geen opwelling is geweest.

Mogen wij het Marinus Bee – in een land waar administratieve zaken vaak de slakkengang volgen - euvel duiden dat hij in deze zaak proactief gehandeld heeft? Of wil men blijven vasthouden dat Marinus Bee ook een partijbelang zag in het terugtreden van Akiemboto?

Het zijn vragen die niet gesteld hoefden te worden als de president de ontslagbrief van Sergio Akiemboto onverwijld had doorgestuurd naar DNA. De president heeft in deze wat uit te leggen.

Sergio Akiemboto verbouwereerd
In een Tv-programma richt Sergio Akiemboto recentelijk verbouwereerd zijn pijlen op personen die vraagtekens hebben geplaatst bij zijn politieke wispelturigheid. Simplistisch stelt hij vast dat hij een fout heeft gemaakt en nu moeten wij terug tot de orde van de dag; dus hij mag weer gewoon terug naar DNA. In een bacovenwinkel is het geen probleem als je de verkeerde bacoven hebt gekocht om die kort daarna weer in te ruilen. Wij mogen met zijn allen niet willen dat dit ook in DNA het geval is.

In de politiek kunnen kleine fouten soms enorme gevolgen hebben. Mensen kunnen hun leven lang afgestraft worden voor één gemaakte fout; of door één ondoordacht woord dat is uitgesproken. Overigens is het heel betrekkelijk of een fout groot dan wel klein is. Daarom geldt niet alleen in de politiek maar overall: Bezint eer ge begint.

Overigens gaf Akiemboto eerder aan dat hij terug moet in DNA, omdat de NDP-achterban uit Brokopondo daartoe op hem een beroep had gedaan. In het rapport van het Centraal Hoofdstembureau met de officiële uitslag van de verkiezingen van 2020 staat dat Sergio Akiemboto bij de laatstgehouden verkiezingen 1.172 stemmen heeft behaald. In dit licht kunnen de ongeveer 200 personen die in Ocer om zijn terugkeer riepen, als niet representatief gezien worden. 

Terwijl wij zien dat de president en DNA-voorzitter diametraal op elkaar staande standpunten innemen in de zaak Akiemboto horen wij Sergio Akiemboto, in het eerder genoemd Tv-programma vaststellen dat de grootste coalitiepartij en de grootste oppositie partij hém ondersteunen. Hij vervolgt met te zeggen dat is 36 tegen de rest.

Ik dacht even is er een nieuwe coalitie in de maak of krijgen wij na de volgende verkiezing een oranje-paarse of een paars-oranje coalitie?  Maar zelf vind ik dat bij moreel-ethische vraagstukken niet kwantiteit doorslaggevend  mag zijn, maar een kwalitatief denken en handelen.
In ieder geval moet de affaire Akiemboto geen crisis toevoegen aan onze financieel-economische en onze Covid-19 crises.

Hans Breeveld
Politicoloog