Gelet op het feit, dat er afscheid genomen dient te worden van traditionele politiekvoering, als ook van nepotisme (vriendjes- en familiepolitiek), zelfverrijking, wanbeleid en van de sociaal, economische malaise etc. zijn er wederom stemmen opgegaan om de HPP nieuw leven in te blazen. Nog enkele in leven zijnde mede-oprichters en strijders van het eerste uur zijn na ampele overwegingen en evaluatie van de politiekvoering van de laatste jaren, en na gesprekken met een aantal rechtgeaarde Surinamers tot het besluit gekomen om de eens toonaangevende partij nieuw leven in te blazen.

De HPP (Hindostaanse Politieke Partij) werd in juni 1973 opgericht onder voorzitterschap van Jaipersad Sohansingh, vader van Robby Sohansingh, penningmeester van de partij en vermoord tijdens de decembermoorden. De partijleiding werd later overgedragen aan Panalall Parmessar, daarna aan Harry Kisoensingh. De partij werd opgericht tegen de achtergrond om de toen heersende etnische- en maatschappelijke barrière te doorbreken. De HPP streed mee in de verkiezingen van 1973.

Deelname aan de algemene- en geheime verkiezingen indiceerde, dat de behoefte aan een partij als de HPP structureel aanwezig moest zijn in de Surinaamse samenleving. Ofschoon er capabele, progressieve, eerlijke en oprechte jonge Surinamers kandidaten werden gesteld, haalde de amper enkele maanden oude partij slechts 3.121 stemmen, dit was niet toereikend om een zetel te bemachtigen. Het is in de Surinaamse politieke historie de enige partij geweest, die na een verkiezingsnederlaag een massameeting hield in het rijstdistrict Nickerie o.l.v. Prof. Baal Oemrawsingh, waarbij enkele duizenden personen aanwezig waren.

De ideologie van de partij die anno 2021 onder de gemeenschap leeft, werd ook in 1965 hoog in het vaandel gevoerd van de Actiegroep o.l.v. Mr. P. Chandishaw. Zij behaalden vier zetels en vormden samen met de NPS de regering. In 1976 onderging de partij een naamsverandering, t.w. de Hernieuwde Progressieve Partij. In juli van dat jaar trad Ir. George Hindorie toe tot de partij en in 1977 sloot dr. Harry Hirasingh met zijn Actiegroep zich aan bij de HPP.

Vóór en na de onafhankelijkheid  was het vooral voor de VHP een leerzame- en bittere les; aangezien alle Hindoestanen met liefst 17 zetels in de oppositie belandden. Met deze achtergrond sloot de HPP zich aan bij NPK 2, bestaande uit de NPS, HPP, PSV en de KTPI. In dit combinatieverband behaalde de partij één zetel, George Hindorie was kandidaat in Paramaribo op de 6e plaats en werd gekozen. De HPP heeft mede regeringsverantwoordelijkheid met twee ministers portefeuilles gedragen en wel tot de militaire Staatsgreep op 25 februari 1980.

In 1991 werd het initiatief genomen om over te gaan tot de oprichting van DA'91 samen met AF, PL (Pendawa Lima/ Marsha Djamin) en de BEP. De HPP behaalde drie van de negen zetels (HPP 3 zetels, AF 1, PL 2 en BEP 3). In 1995 werd de Alliantie opgericht, hierin namen o.a. deel : de HPP, PVF en de Democratische Partij/Ir. Frank Playfair. De HPP, die ook deel uitmaakte van de toenmalige regering (min. van Volksgezondheid), stapte in 1997 door obstructie eruit'
eruit.

De HPP nam in 2000 zelfstandig deel aan de verkiezingen en heeft geen rol van enige betekenis gehad. Daarna werd de UPS opgericht in 2004 en nam  later deel aan de verkiezingen in VA-verband (Volk Alliantie). Uit teleurstelling en onbetrouwbaarheid van Paul Somohardjo, vooral over zijn benoemingsbeleid, trad zij uit deze combinatie. De UPS olv Henry Ori is in juli 2013 met een deel van de HPP-ers opgegaan in de VHP.

Toekomstplannen
Er zijn al gesprekken gevoerd met enkele oude partijgenoten en potentiële exponenten uit de gemeenschap. In de naaste toekomst zullen er nadere gesprekken worden gevoerd met o.a. de afdeling Nederland, met de toenmalige leiding van HPP +, HPP- Platform, ex- leden, kernen, afdelingsbesturen en met teleurgestelde leden van de politieke partijen. De initiatiefgroep bestaat voorlopig uit een aantal oude leden, w.o. Mr. H. Matawlie en R. Harpal. De oude HPP zal weer herleven.

Roy Harpal