Het hoort blijkbaar in deze periode dat er onverwachte cadeautjes worden gegeven. President Chan Santokhi heeft beloofd dat eenieder een Srefidensi-bonus krijgt én ook nog een kerstbonus. Het land is niet meer failliet. Omdat de US$ 26 miljoen rente van Oppenheimer niet is betaald, is er geld vrij gekomen voor het volk. Hopelijk begrijpen de schuldeisers dat het om politiek gepraat gaat hier. Want aan de obligatiehouders is verteld dat het land US$ 4 miljard aan schulden heeft. 

Er is een hele presentatie gegeven aan de schuldeisers met alle cijfers die beschikbaar waren, ondanks de verdwenen harde schijf. Hen is haarfijn uitgelegd dat de regering graag had willen betalen, maar moni no dé! En nu wordt verteld dat Oppenheimer-geld wordt gebruikt om in een goed blaadje te komen bij het volk. Er was ineens zoveel kritiek op benoemingen en besluiten van de regering. De Covid-pakketten waren onvoldoende om de gemoederen te bedaren. Daarom is er nu bedacht om eenieder een bonus te geven. Weer eens wordt gebruik gemaakt van de eeuwenoude methode, geef het volk brood en spelen -kraaltjes en spiegeltjes- en het blijft zoet. 

Mensen die zeker weten dat ze het geld zullen krijgen, lijken niet eens zo happy te zijn. Liever verlaagt de regering de brandstofprijs die rond SRD 11 voor een liter is in het kustgebied. In het binnenland moet SRD 25 neergeteld worden voor een liter brandstof voor de boten of om de dieselmotor draaiende te houden. Al zou de regering tussen SRD 300 of SRD 500 geven aan eenieder, het is een druppel op de gloeiende plaat. De samenleving zou meer hebben aan prijsverlaging van de basisgoederen, teruggave van de governmenttake of verlaging van de koers. 

De koers is totaal uit de hand gelopen. Er zijn nergens dollars te koop voor SRD 14.29. Mensen moeten boven de SRD 18 neertellen voor US-dollar. Er moet nog steeds huishuur worden betaald, er moeten auto's worden afgelost, studie worden betaald en ga zo maar door. De regering kiest er echter voor om eerst feest te vieren, terwijl volgens Covid-19- maatregelen er geen feesten gehouden mogen worden, zelfs geen huisfeesten. In januari zien we dan wel, het lijkt wel: we zien wel wat er morgen gebeurt. Vandaag feesten we, morgen zullen we de scherven rapen. Dan komt er geld van IMF, maar intussen zal alles worden verhoogd, omdat subsidies worden afgebouwd. Zelfs ziektekostenverzekering zal niet meer binnen bereik zijn van velen, want dan is de screening ook al geweest. De worst die ons wordt voorgehouden, wordt steeds verder van onze neus getrokken.

In De Nationale Assemblee, waar de begroting van de resterende dagen van het jaar wordt behandeld, hebben sommige Assembleeleden gevraagd hoe er ineens geld is voor bonus. In de begroting is er hiervoor nog geen bedrag opgenomen. Terwijl het besluit al genomen is, moet de regering nog nadenken over het bedrag en hoe eenieder wordt bereikt. Eerst beloven en dan kijken hoe...? De mensen die niet een formeel salaris krijgen van de overheid of een werkgever, hebben het geld het hardst nodig. Hoe ga je die mensen bereiken? De vragen die gesteld worden, hebben er niks mee te maken dat het geld niet gegund wordt aan mensen die het hard nodig hebben. Het is alleen onlogisch dat een failliete overheid ineens bonussen kan geven. Een bonus wordt alleen gegeven bij winst, bij uitstekende prestaties. In drie maanden tijd blijkt de regering toch over een toverstaf te beschikken! Een toverstaf voor zoethouders.

Nita Ramcharan