President Desi Bouterse en VHP-voorzitter Chan Santokhi hebben elkaar in de eerste week van deze maand in het geheim ontmoet. (Archieffoto)
Limbo heeft gelijk. Waarom zou president Desi Bouterse de loodzware hamer van het land niet willen overdragen aan zijn opvolger Chan Santokhi? Na tien jaar moet de president echt blij zijn als hij de verantwoordelijkheid samen met de ambtsketen op de brede en sterke schouders van iemand anders kan leggen. De laatste loodjes moeten behoorlijk zwaar wegen. Een lege staatskas, een kapotte economie, zorgen over Covid-19, sociale ontreddering in het hele land, dragen van het verlies van tien zetels, nee... er valt helemaal geen eer meer te behalen. 

Het land overdragen aan iemand anders, moet een opluchting zijn. Zo voortsjokken gaat niet. Er moet verse kracht komen. Alleen moeten na de overdracht van de ambtsketen een paar dingen in orde worden gemaakt. Die zwaarwichtige persoonlijke zaken moeten vooraf goed geregeld worden. Na tien jaar min of meer in het gareel gelopen te hebben, is het prettig om een 'gewoon mens' te zijn. De president is van wijs man een gewone man geworden, want dat is ultieme wijsheid zoals hij zijn opvolger publiekelijk via Limbo heeft uitgelegd. 

Wat Bouterse het meest dwars moet zitten is de veroordeling van 20 jaar door de militaire rechtbank in eigen land. Hoewel het interview van Santokhi met een Nederlandse journalist over 11 jaar cel in Nederland hem uit zijn hol heeft doen kruipen, speelt deze kwestie totaal geen rol. Surinamers worden niet uitgeleverd, punt uit. Santokhi had klare wijn moeten schenken en zaken niet in het midden moeten laten. Hij zal zijn les wel geleerd hebben intussen, want de tegenreactie van Bouta was een oorverdovende knal uit een punt 50. 

Het is dus logisch dat Bouterse wil weten hoe zijn opvolger denkt om hem uit Santo Boma te houden. Hij zal ook van Romeo Bravo hetzelfde willen weten wat zijn visie is, want Juspol gaat naar ABOP. En Bellie heeft zo vaak gezegd dat hij Bouta gaat halen na 25 mei 2020. Hij gaat hem opsluiten. In elk geval is de zaak nog bij de rechter, omdat Bouterse verzet heeft aangetekend tegen het vonnis van de Krijgsraad. Deze zelfde rechtbank behandelt de zaak opnieuw. Voor 30 juni staat de zaak op de rol. 

De president heeft dus contact gezocht met de incoming man. Een geheim gesprek onder vier ogen op Leonsberg. De geschiedenis van 1987 lijkt zich te herhalen. Als Santokhi rechtlijnig was gebleven over wat er is besproken, zou Bouterse het geheim niet uit de school klappen. Maar omdat de toon van het interview 180 graden anders was, heeft de president onthuld dat hij van 20.00 uur tot de volgende ochtend kort vóór zonsopkomst met de nieuwe sterke man heeft gesproken. 

Velen - partijtoppers, diaspora en het Oranjehuis - moeten geschrokken zijn van de onthulling van de president. Hoewel onder vier ogen gesproken is, blijft niks geheim. Nog vóór de bekendmaking door Bouterse werd er al gefluisterd over de ontmoeting. Nee, Santokhi zelf heeft zijn kaken stevig op elkaar gehouden. Hij heeft er geen enkel baat bij dat deze ontmoeting in de nacht, toch bij het zonovergoten daglicht naar buiten is gekomen. 

In elk geval heeft de president duidelijk gemaakt dat hij graag wil overdragen. Hij wacht op de formele bevestiging van het OKB, nadat het Centraal Hoofdstembureau vandaag zitting heeft gehouden. Het liefst zou hij van de verantwoordelijkheid af willen komen nog voordat vakantiegeld moet worden uitbetaald. Want moni no dé. Het is niet realistisch dat Bouta in de boeien wordt geslagen en bij Santo Boma wordt afgeleverd. Eerst moet de rechtbank haar werk doen, waarna de nieuwe president binnen de wettelijke mogelijkheden (gratie) kan optreden. En in het tien uren durende gesprek zal de president zijn opvolger zeker hebben gefeliciteerd met de overwinning, al zal hij hem geen hand hebben gegeven omdat hij de Covid-19 regels niet nog een keer wilde overtreden.

Nita Ramcharan