Een deel van de enorme massa die op de been was tijdens de massameeting van de NDP maandagavond aan de Heiligenweg. (Foto: René Gompers)
Het verkeer zat vast in Paramaribo. Honderden bussen uit het hele land moesten hun weg vinden richting Veerplein. De NDP heeft haar belofte waargemaakt. Uit heel Suriname zijn duizenden mensen getogen naar Paramaribo voor de massameeting. Het is een drukte van belang. Hoewel de vergadering van Pertjajah Luhur te Leiding 11A ook relatief goed bezocht was, heeft Somo de krachtmeting wel verloren. 40 jaar staatsgreep - die revolutie wordt genoemd door de NDP - is groots herdacht door de paarse partij. 

Voor een groot deel van Suriname is 25 februari een dag van bezinning. Ook mensen die 40 jaar geleden blij waren met de staatsgreep, waren gauw genoeg ontgoocheld. Verrijking van een kleine groep is al in de prille jaren van de coup begonnen. Het duurde nog geen zes maanden of de grondwet werd opzij geschoven. Uit eigen gelederen stonden mensen op tegen de militaire machthebbers. De enorme onderdrukking en het bloedige ingrijpen op 8 december 1982, dreunt nu nog 40 jaar later na. De tijd van avondklok, schaarste aan alles, het om zeep helpen van de democratie, angst, een in alle opzichten verarmd volk, zijn zaken die nooit vergeten moeten worden. 

Over de verdiensten hoeven we het hier niet te hebben, want die zijn genoeg bezongen op de massameeting maandagavond en de lezing van Ivan Graanoogst. Uiteraard zijn er ook ontwikkelingen gebracht in ruim 22 jaar regering met NDP-signatuur in de afgelopen 40 jaar. Een grote verdienste is zeker ook dat etnische politiek is aangepakt, want etniciteit heeft hardnekkig postgevat in de genen van diverse politieke partijen. Zelfs in 2020 zal etniciteit een belangrijke rol spelen bij de verkiezingen. 

In de afgelopen 40 jaar moeten velen geleerd hebben hoe belangrijk de vrije wil is van de mens. Op het leven na, is deze het hoogste goed. Tijdens de militaire periode zijn menselijke waardigheden met de voeten getreden. Gelukkig hebben ook de huidige machthebbers ingezien dat met een schrikbewind de steun van het volk niet verkregen kan worden. Uit 40 jaar staatsgreep moet iedereen lessen leren, ongeacht de positie die wordt ingenomen. Zonder een goed fundament wordt er geen stevige toekomst opgebouwd. 

40 jaar later ziet de economie van het land er troosteloos uit. De koers is op hol geslagen. Er is geen geld om het land op een verantwoorde manier te draaien. De vele leningen en voorschotten zorgen ervoor dat het land draaiende wordt gehouden. De komende drie maanden zal er alles aan gedaan worden om de rust te bewaren. Wie gouden bergen zal beloven na 25 mei, moet niet geloofd worden. Politieke partijen die de gunst van de kiezers willen, zullen niet hoeven te komen met zoet gefluister, maar met een realistisch programma om het land weer gezond te maken. 40 jaar coup heeft geleerd, dat een staatsgreep altijd ten strengste moet worden afgekeurd, want met de wapens wordt de democratie als eerste om zeep geholpen. Bosje heeft afscheid genomen met 'Bosje-brug'. Zal de geschiedenis zich herhalen? Gaat Bouta - in het voor hem gunstigste geval - verdiend tomaten planten nadat de Desiré Delano Bouterse Highway is geopend, zoals aangekondigd door minister Chotkan? 

Nita Ramcharan