Patrick Woei: De geest van Lionarons is er nog steeds

Eigenaar en Chef-kok Patrick Woei van Spice Quest gelooft dat de geest van Wilfred Lionarons, uitgever en hoofdredacteur van dagblad 'De Vrije Stem' er nog steeds is. “Ik kende hem niet persoonlijk, maar ik heb hem de afgelopen jaren van dichtbij leren kennen via de gasten die hier dagelijks komen”, vertelt Woei aan Starnieuws.

Elke gast vertelt een deel uit Lionarons zijn leven. Hiertussen zitten herinneringen van zijn vrouw, kinderen, familie, vrienden en collega’s die bij het restaurant over de vloer komen. De meeste tekenen hun verhalen op in het gastenboek. Hoe hij in de journalistiek belandde, wat zijn drijfveer was of hoe hij het bedrijf runde. “Hij was een Surinamer van de oude stempel: correct, oprecht, principieel en een vakmens.” Restaurant Spice Quest is gebouwd op en rond de ruïnes van Drukkerij Lionarons, die in de nacht van 7 op 8 december 1982 door het toenmalige militaire regiem in brand was geschoten. “Het was niet de verwoesting van de drukkerij en zijn huis, maar meer nog het verlies van zijn antieke boekencollectie in die brand, dat hem raakte.” Lionarons, vanaf 1961 in charge of ‘De Vrije Stem’, stond ook op de dodenlijst in december 1982. Hij was tot zijn geluk in Amerika voor een seminar en keerde nooit meer terug naar Suriname. De journalist overleed afgelopen zaterdag in Nederland en zou 5 mei 90 jaar worden.

Traumatische Surinaamse geschiedenis
Volgens Woei kwamen dagelijks mensen bijeen in drukkerij Lionarons. Het was een productief bedrijf, er werd nieuws gemaakt. “Nu komen er nog steeds mensen hier bij elkaar. Zijn geest is er nog steeds.” In 2002 kocht Woei het terrein met de afgebrande drukkerij. Hij en zijn echtgenote waren het direct met elkaar eens: tussen de ruïnes en de ficusboom, die door de machines en muren groeide, zou het restaurant komen. De garage en redactie met gammele bureaus en een sofa bank, werd de sjieke lounche, de voorgevel met de naam van de drukkerij bleef zichtbaar voor elke gast. De buitenmuur met de tekst: ‘Daal verrader’ werd precies zo behouden. En wie gebruikt maakt van de wc, moet door de tuin lopen langs de half afgebrande muren met daarachter de intertype zetmachines. “Wij hebben alles zo gelaten omdat niemand deze traumatische Surinaamse geschiedenis ooit mag vergeten. Wij mogen Lionarons niet vergeten.”

Woei was in 1982 een jongetje van 11 jaar en kan zich veel uit die tijd herinneren. “Ik begreep toen niet veel van wat er gebeurde en waarom, maar voelde de angst om mij heen wel.” Avondklok, de groene consumentenkaart voor maandelijkse pakketgoederen en personen die spoorloos verdwenen, haalt hij zijn herinneringen uit de jaren ’80 op. “Surinamers moeten hun geschiedenis kennen. Als je niet weet van waar je komt en wie je bent, ga je ook nooit begrijpen waar je naar toe wilt gaan.” Volgens Woei zal het Surinaamse volk oogsten, wat zij zelf heeft gezaaid. Aan de vooravond van de 2015-verkiezingen zegt de ondernemer niet te weten op wie te zullen stemmen. Hij zoekt naar een kandidaat die zegt van Suriname te houden en president te willen worden voor een salaris van SRD 1 per maand. “De man of vrouw die dit durft te zeggen, heeft een visie en heeft nagedacht waar Suriname naar toe te leiden. Die persoon heeft waarschijnlijk ook zijn huishouden geregeld om te kunnen overleven.”