Het Nederlandse Openbaar Ministerie gaat in een persbericht in op de zaak tegen Piet Wortel.
Het Nederlandse Openbaar Ministerie (OM) heeft zeven jaar cel geëist tegen Piet Wortel voor het witwassen van bijna acht miljoen euro. Nadat de verdachte aanvankelijk zwijgt over goudstaven ter waarde van 6,5 miljoen euro, komt hij in zijn vijfde verhoor opeens met een verklaring op de proppen. Hij erkent dat die goudstaven in zijn huis lagen, maar hij zegt dat ze niet van hem waren. Ze waren van de vicepresident van Suriname, Ronnie Brunswijk, die ze hoogstpersoonlijk bij hem kwam langsbrengen. De verdachte probeerde ze voor hem te verkopen. Deze getuige, naar eigen zeggen een vriend van de verdachte, bevestigt dit, maar heeft geen bewijzen.

De in Suriname geboren Nederlander heeft volgens het OM geen plausibele verklaring voor de herkomst van miljoenen aan goudstaven die in zijn woning lagen. Omdat hij vervalste documenten verstrekte wordt hij ook beschuldigd van valsheid in geschrifte. In de rechtbank Rotterdam bleek vandaag dat Brunswijk een opmerkelijke rol speelt in de zaak.

De aanschaf van een Rolls-Royce Cullinan van een half miljoen euro, etentjes in luxe restaurants en dure hotelovernachtingen. In een lopend drugsonderzoek wekken deze uitgaven van de verdachte de aandacht van de politie en OM. De 56-jarige verdachte is eerder veroordeeld tot een forse celstraf vanwege drugshandel. Hij heeft in Nederland geen legale bron van inkomsten, maar houdt met een medeverdachte versluierde gesprekken over geldzaken. Het is het startschot van het witwasonderzoek Shoreham, dat zal leiden tot twintig rechtshulpverzoeken naar Suriname. In Nederland en Suriname worden tientallen getuigen gehoord.

Het onderzoek is aanvankelijk gericht op de invoer van cocaïne en de betrokkenheid van de verdachte bij twee liquidaties. De verdachte is in deze zaak in 2023 door de rechtbank op vrije voeten gesteld. Dat onderzoek is nog niet afgerond. Het is het witwasonderzoek dat nu leidt naar de vervolging van de verdachte. Naast het witwassen van een slordige miljoen euro aan luxe voertuigen wordt hij beschuldigd van het witwassen van 163 goudbaren. Die waren destijds ongeveer 6,5 miljoen euro waard – en tegenwoordig ruim 14 miljoen euro. Volgens de verdachte zijn de goudbaren van de vicepresident van Suriname, zo vertelt hij later in het onderzoek. Ook presenteert hij een bij de notaris ondertekende verklaring waaruit dat zou blijken.

Bij een witwasverdenking zonder gronddelict moet een verdachte bewijzen dat hij zijn geld op een legale manier heeft verdiend. De verdachte beweert dat hij in Suriname in vastgoed en goud handelt, en dat hij ‘een aanzienlijk bedrag’ heeft geërfd. Het onderzoek laat zien dat het onwaarschijnlijk is dat hij een flinke erfenis ontvangen kan hebben gehad. Officiële documenten of onderbouwing ontbreken ook nog eens. Hoewel de verdachte al 30 jaar een serieuze ondernemer zou zijn in diverse sectoren, ontbreekt ook daarvan enige administratie. Er zou ook sprake zijn van een wirwar van leningen bij personen en bedrijven, maar contracten of bewijs van aflossingen ontbreken, meldt het Nederlandse OM.

Op één van de telefoons van de verdachte staan diverse foto’s van goudbaren. Het gaat om acht partijen goud en in totaal 163 goudbaren. De foto’s zijn grotendeels gemaakt in de woning van de verdachte tussen 2018 en 2020. Bij de goudbaren staat een gewicht, een aanduiding van de zuiverheid en een lettercode. In de telefoon vindt de politie ook een gesprek tussen de verdachte en ene Frank, een goudhandelaar, die staven voor hem heeft en ze wil langsbrengen:

“Welcome back. Morning big brother. Die staven wachten op u. Met de prijs van nu ben u zeker USD 100.000,00 rijker”. En even later: “Goedemiddag buur. Hoe laat kan ik die staven voor u brengen?” Kort na deze berichten worden de foto’s van goudstaven genomen. Diverse facturen die overeenkomen met de aankoop van de goudbaren worden in de woning van de verdachte aangetroffen.

De officieren van justitie van het Landelijk Parket wijzen erop dat de getuige gestuurd wordt:
Feitelijk schrijft de verdediging aan Brunswijk: “Vriendelijk verzoek ik u mij te berichten of u kunt bevestigen dat de verklaring van cliënt klopt dat de betreffende goudbaren destijds niet aan cliënt toebehoorde, maar aan u, Ronnie Brunswijk en dat de goudbaren uiteindelijk ook zijn teruggegaan naar u, Ronnie Brunswijk”. Daar wordt gevraagd de brief te ondertekenen en te voorzien van een tekst die ook nog eens wordt gedicteerd. Dat is in de beleving van het OM toch weinig anders dan de beeldspraak: tekenen bij het kruisje.

Het OM gaat er dus van uit dat het goud van de verdachte was, en dat dit door hem als betaalmiddel of investering in het criminele circuit werd gebruikt. Goud is makkelijker verplaatsbaar dan contanten, en is een waardevaste investering. Maar vooral ook is de herkomst van goud moeilijk te traceren. Een interessant product voor criminelen dus om mee wit te wassen. Naast de gevangenisstraf van zeven jaar eisen de officieren van justitie een verbeurdverklaring van de 163 goudbaren. Dat geldt ook voor een aantal voertuigen uit het topsegment, zoals een uit Dubai geïmporteerde Rolls Royce met Mansory-tuning en een Bentley Bentayga. Ook kondigt het OM een ontnemingsprocedure aan.