Als wetenschapper - wij nemen aan dat zij dat is, getuige de vermelding van de academische titels - zou mevr. drs. Rossellie Cotino MSc eerst de vraag moeten stellen aan de heer Nasier Eskak wat hij bedoelde met ontwikkelingskansen en sociale onzekerheid, alvorens zij de aanval opende op hem en de Pertjajah Luhur (PL) over diens toespraak. Het zijn immers deze twee begrippen of concepten, waarover de heer Eskak het onlangs had op een PL-podium.

Laten we voor een zuivere discussie eerst aangeven wat de PL bedoelde met de voor mevr. Cotino kennelijk onbegrijpelijke concepten van ontwikkelingskansen en sociale onzekerheid. En om niet moeilijk te doen, gebruiken we een eenvoudig woordenboek. Ontwikkeling is een heel moeilijk concept, maar voor mevr. Cotino volstaan wij met de omschrijving “het verbeteren van de economische en leefsituatie van burgers”, met name in Suriname. Het begrip ontwikkelingskansen betekent voor PL dus de mogelijkheid om de economische en leefsituatie van elke Surinaamse burger te verbeteren en te waarborgen. Als zij daarover meer wil weten, zijn we bereid haar op dat stuk meer inzichten te verschaffen.

Ook ter wille van een zuivere discussie zullen we verklaren wat we bedoelen met het begrip sociale zekerheid. We gebruiken het synoniem maatschappelijk, hetgeen betekent “wat met de samenleving te maken heeft”. Onzekerheid betekent daarnaast “het onduidelijk of onbekend zijn”. Wat de heer Eskak en de PL daarmee bedoelen, is het wegwerken van de onduidelijkheid waarin de samenleving verkeert.

Goed, we hebben nu een begrippenkader voor mevr. Cotino gecreëerd, waarna we haar uitspraken daar tegenover kunnen plaatsen.

Heel frappant is dat zij het woord 'kokhalzen' gebruikt aan het begin van haar 'betoog'. Kokhalzen is bijna moeten overgeven, als reactie van iets wat misselijkheid veroorzaakt of iets wat in de keel steekt. Het is inderdaad voor mevr. Cotino vreemd dat de economische- en leefsituatie, waarin grote delen van de Surinaamse burgers verkeren, een verstikking is. Dat is ook hoe dhr. Eskak dat etaleert. Daarom is het voor ons begrijpelijk waarom zij met grote verbazing heeft kennisgenomen van het “kokhalzen”. Inderdaad, heel gênant!

Het ophangen van ontwikkelingskansen aan het bezit van een perceel roept onmiskenbaar twijfels op over de competentie van mevr. Cotino om diepzinnig te kunnen denken over ontwikkelingskansen. Desalniettemin, over percelen en concessies gesproken: het verhaal van onderminister Gopi en 90.000 ha, van dat gebied Mozeskreek dat heel bekend is bij onze natuursporters en een deel van de binnenstad dat is weggegeven, is bij velen bekend. Bovenal, wat ligt achter het -tig keren reshufflen van de ministers van ROGB? Mevr. Cotino moet vooral proberen al deze gevallen in te passen binnen het kader van sociale (lees: maatschappelijke) onzekerheid.

De PL de schuld geven andere partijen de das om te doen, geeft alleen maar aan hoe mevr. Cotino en haar partij denken over partnerschap. Het zou haar zeker baten om zaken onbevooroordeeld te beschouwen, want dat suggereren de titels drs. en MSc. Dat zij een belangrijk deel van haar reactie heeft besteed aan wat PL wel of niet heeft gedaan, is opmerkelijk. Zou het in plaats daarvan niet beter zijn geweest om aan te geven wat zij en haar partij wel of niet hebben gedaan?

Aangezien zij dat heeft nagelaten, laten we voor mevr. Cotino de balans opmaken; daarmee promoot zij immers ook haar partij! Of moeten wij haar aanval vertalen als vrees over haar eigen positie in Wanica? Met de waargenomen afgang van haar partij veronderstellen wij dat zij vreest dat haar plek op de kandidatenlijst voor De Nationale Assemblee de komende verkiezingen niet gegarandeerd is en dat de heer Eskak in deze een ware bedreiging vormt. Een hele alinea besteden aan zogenoemde wapenfeiten, zonder daarbij aan te geven wat het de gemeenschap heeft gekost, is pure misleiding. Past dat ook binnen het kader van maatschappelijke onzekerheid?

Het zou mevr. Cotino sieren als zij de gemeenschap ook zou vertellen hoe zij en haar partij de komende generaties hebben beroofd van een welvarend bestaan. Een simpel voorbeeld: wil men een bepaald bedrag lenen bij de bank, dan zal het inkomen driemaal dat bedrag moeten zijn. Welnu, gaat u na hoeveel mevr. Cotino en haar regering hebben geleend en vermenigvuldig dat bedrag met drie. Dat is wat zij en haar partij van de gemeenschap en de komende generaties hebben geroofd. Dan durft zij het nog te hebben over ontwikkelingskansen?!

De Pertjajah Luhur

Namens deze,
Drs. Rob Soentik,
Secretaris Pertjajah Luhur
Docent Economie Anton de Kom Universiteit van Suriname