“Meester, zal de wereld echt vergaan als die gekken daar in het Midden Oosten met kernbommen gaan gooien?”
“Een deel van de bevolking en flora en fauna zal er dan waarschijnlijk helaas wel aan gaan, maar hoe verder men zich van de explosies bevindt, hoe minder de directe en indirecte schade zal zijn."
“Maar men heeft het vaak over de ‘fallout', de radioactieve neerslag na zo een kernbom explosie? Die fallout kan ook ver van die explosie neerkomen.”
“Klopt. Dat gebeurde toch na die ontploffing of beter die meltdown van een reactor in een kerncentrale van Chernobyl in het huidige Oekraïne, toen nog deel van de Sovjet-Unie? Google hier zegt dat het op 26 april 1986 gebeurde”
“Klopt, ik kan me dat herinneren. Omdat de Russen dat ongeluk niet meteen wereldwijd rapporteerden kon een radioactieve wolk zich over het noordoosten van Europa verspreidde, kon het op het gras van grazende koeien neerdalen, waardoor het door de koeien werd geconsumeerd.”
“Gingen die runderen dan niet dood?"
"Ach nee, maar hun melk werd een aantal dagen lichtelijk radioactief.”
“Pas toen de Russen het ongeluk meldden, kon men nagaan waar die fallout ongeveer was neergekomen en gooide men alle melk een tijdlang weg.”
“Maar ik heb gelezen dat een deel van die melk intussen tot melkpoeder was verwerkt en intussen was verkocht."
"Klopt. Binnen Europa kon men een deel daarvan achterhalen en  vernietigen, maar veel was al geëxporteerd naar landen zonder voldoende eigen melkproductie.”
“Zoals wij?”
“Klopt. En nog steeds klungelen wij met de opkoopprijs van verse koemelk, omdat die zo goedkoop moet blijven, anders gaat de melkprijs omhoog en dan gaat het volk mopperen en misschien op de oppositie stemmen.”
“Ja, ja, simplistisch gesteld, maar er zit een waarheid in, vandaar dat de veehouderij in ons land al jaren steeds verder achteruit gaat.”
“We dwalen af, mang! Gaan landen als Suriname last krijgen van die radioactieve neerlag als ze daar met kernbommen gaan smijten?”
“Wie zal het zeggen? Zie hoe dat Sahara-woestijnstof onder bepaalde omstandigheden tot hier woei; dat zou ook met radioactief stof van die kant kunnen.”
“Gaan we dan dood, meester?”
“Als ze niet tientallen van die rotbommen daar op elkaar gaan smijten.”
“Maar Iran heeft toch nog geen atoombommen?”
“Waarschijnlijk niet, maar je weet maar nooit. Raketten en drones hebben ze genoeg, maar hun economie gaat verder achteruit na dat Amerikaans bombardement op dat Kharg eiland waar vandaan de grootste Iraanse olie export plaatsvindt.”
“Meester, maar dan lijkt oorlog dus op het economisch kapot maken van elkaar.”
“Het lijkt niet; dat is het! Zonder een goed draaiende economie kan je geen oorlog voeren. Niets kost dagelijks zoveel geld als een oorlog.”
“Maar die Iraniërs kunnen hun goedkope drones aan de Russen leveren, in ruil voor wat kernwapens.”
“Tegen wie gaan ze die dan gebruiken? Tegen de USA?”
“Nee man! Die Neetanyahoe beschikt over een aantal nukes of kernkoppen en die gaat hij desnoods op eigen houtje tegen Iran inzetten. En dan heeft Iran wat nucleaire rommel van die Russen om terug te slaan.”
“Mijn hemel, houden jullie een op met deze atoombommen tories, dat maakt een mens angstig.” 
“In het begin van de jaren zestig was er ook zo een wereldwijde atoombommen vrees; ik kan me dat als tienjarige jongen herinneren, want alle ouderen om ons heen hadden het daarover.”
“Ja, dat moet die beruchte Cuba-crisis zijn.” 
“Wat? Hadden ze daar toen ook geen stroom en groot gebrek aan van alles?”
“Nee, beste jongere vriend in ons midden; er waren bewijzen dat de Russen op Cuba raketten met kernkoppen wilden installeren, waarmee ze Washington konden bereiken.”
“Ja, en president Kennedy liet de Amerikaanse marine rond Cuba toen  een blokkade tegen Russische schepen leggen, die met die raketten in hun vrachtruim op weg waren naar Cuba.”
“En wat deden die Russen?”
“Nou, de Russische partijleider die toen de macht had, dat was Nikita Chroetsjov, echt een doorgewinterde oudere Russische ‘beer’, liet de boten gewoon doorstomen naar Cuba. Die liet zich echt niet imponeren door de veel jongere en nogal onervaren Amerikaanse president John Kennedy.” 
“Boi, de wereld hield toen de adem in, maar op het laatste moment gaf de Russische Chroetsjov opdracht dat de schepen rechtsomkeer moesten maken. De wereld kon weer ademhalen….”
“Maar u stelt dat het deze keer vooral zal gaan tussen Israël en Iran, die met allerlei rommel naar elkaar gaan smijten.”
“En wil die fascist Netanyahoe aan de macht blijven, moet hij oorlog blijven voeren, want dan kan hij de staat van oorlog handhaven en daar allerlei macht aan ontlenen.”   
“Kijk hoe Israël tekeer gaat in Zuid-Libanon en Beirut”
“Maar ook Tel Aviv en Haifa worden flink door Iraanse raketten geraakt, maar er heerst een strenge censuur nu in Israel. Wie beelden, dus footage, van de bombardementen op Tel Aviv en andere Joodse doelen verspreidt, riskeert meteen 5 jaren celstraf.”
Maar binnen de USA willen zelfs republikeinse congresleden die Trump kwijt; ze willen de afzettingsprocedure tegen hem op gang brengen en zijn vice-president Vance in zijn plaats zetten.”
“Maar nu komt een andere smalle strategische doorgang in beeld: de Bab el Mandeb, want die Houtische rebellen aan de ene kant van die doorgang, hebben raketten op zuidelijk Israël afgevuurd.” 
“En ze willen de doorgang van Bab el-Mandeb ook afsluiten, want ze zijn pro Iran.”
“Die doorgang is maar 30 kilometer breed en geeft toegang tot de Rode Zee en uiteindelijk naar het Suez kanaal.”
“En we hebben al gezien wat het voor de wereldeconomie betekent als er geen scheepvaartverkeer door het Suez kanaal mogelijk is toen daar een tijdje terug zo een week lang een enorm containerschip het kanaal blokkeerde.”
“Jeetje, eerst gaat de straat van Hormuz dicht en nu dreigt de doorgang bij Bab el Mander naar het Suez kanaal ook dicht te gaan.” 
“Als dat gebeurt is het geen enorme ramp, want dan varen de schepen rond de zuidpunt van Afrika, bij Kaapstad; daar 'ronden zij de Kaap', zoals dat gezegd wordt.”
“Maar dat is een flinke omweg: meer dure diesel verstoken, hogere verzekeringskosten en dus prijsstijgingen van al die goederen die ze vervoeren.”
“En wat moeten we dan doen als overwegend importland?”
“We zullen noodgedwongen minder gaan importeren en meer vervangingsprducten gaan produceren."
“En we zullen op alles zwaar moeten gaan bezuinigen, vooral op het gebruik van energie en brandstoffen, want alsmaar subsidiëren en ‘prijskappen’ vaststellen zal maar van tijdelijke aard kunnen zijn.”
“We wilden al die jaren toch niet luisteren, en verspilden en importeerden maar a la dol, dan zullen we het nu maar op ‘the hard way’ moeten leren.”
“Een seniore vriend van me mailde me laatst: Als de kapitein het schip niet tijdig wil keren, zal de wal dat doen.” 
“Op deze wijsheid wil ik een toast uitbrengen: proost.”
“Ja proost.”

Rappa