De Medische Zending Primary Health Care Suriname (MZ) heeft haar halfjaarevaluatie 2025 gepresenteerd. Uit de resultaten blijkt dat de meeste doelstellingen uit het beleidsplan 2025–2027 niet zijn gehaald, voornamelijk door het uitblijven van structurele operationele steun vanuit de overheid.

Het beleidsplan van MZ PHC is opgebouwd rond vier hoofdthema’s: zorgverbetering, versterking van de interne organisatie en infrastructuur, ontwikkeling van human capital en financieel bewustzijn. Deze ambities zijn vertaald naar jaardoelen per regio, maar de uitvoering stagneert.

Vooruitgang ondanks beperkingen
Met minimale middelen zijn toch enkele successen geboekt. Zo past 93% van de poliklinieken het IMPAC-protocol correct toe bij zwangeren, en ligt de groei van 84% van de eenjarige kinderen boven de P3-lijn. Daarnaast is 84% van de schoolkinderen in het verzorgingsgebied gescreend, terwijl via overleg met traditioneel gezag gerichte acties zijn ingezet. Ook konden enkele projecten doorgang vinden met incidentele externe financiering.

Overgrote deel van doelen niet gehaald
De kern van de evaluatie laat echter zien dat structurele steun onmisbaar is om de meeste doelstellingen te realiseren:
● Vaccinatiegraad blijft ver onder de norm van 95%.
● Bijscholing van gezondheid assistenten is geheel uitgebleven.
● Chronische zorg wordt nauwelijks geborgd: slechts 34% van de diabetespatiënten wordt conform richtlijnen gevolgd.
● Infrastructuur raakt achterop: voertuigen en gebouwen worden niet onderhouden, geplande zonne-energie en vaccinkasten zijn niet aangeschaft.
● Kwaliteitsborging stagneert: geen audits of supervisies uitgevoerd.
● Personeelstekort verergert door vertrek van GzA’s en artsen.

Structurele steun is randvoorwaarde
MZ benadrukt dat incidentele projectfinanciering de structurele tekorten niet opvangt. Voor duurzame verbetering van de eerstelijnszorg in het binnenland zijn essentiële investeringen nodig in transport, medicijnen en vaccins, huisvesting en personeelscapaciteit.

Zonder structurele operationele steun van de overheid dreigt het beleidsplan 2025–2027 grotendeels onuitvoerbaar te blijven. De gevolgen zijn directe verslechtering van de continuïteit en kwaliteit van de zorg in het binnenland.