Het nationale ontwikkelingspotentieel van Suriname zal ten volle benut moeten worden en op basis daarvan zal het buitenlands beleid versterkt en aangescherpt moeten worden. Suriname zal haar belangen glashelder moeten identificeren en definiëren binnen de context van de internationale diplomatie. De soevereine en territoriale integriteit mogen daarbij nimmer ter discussie staan met welke vreemde mogendheid dan ook. 

De landsgrenzen moeten, ondersteund door het internationale publiekrecht, duidelijk vastgesteld worden. Alles wat zich bevindt in de bodem binnen de landsgrenzen behoort aan Suriname en de Surinaamse bevolking toe. Met de ontdekking van de gigantische olie- en gasvoorraden onder de zeebodem voor de kust van Suriname is de internationale belangstelling voor Suriname toegenomen.

In de afgelopen vijf jaar hebben twee ministers van Buitenlandse Zaken van de Verenigde Staten van Amerika Suriname bezocht. Dit waren echt geen snoepreisjes voor de Amerikaanse regeringsfunctionarissen, maar buitenlandse missies met duidelijke intenties. Dit alles onthult dat Suriname enorm belangrijk is geworden voor de wereld. Wanneer deze mensen een bepaalde manoeuvre uitvoeren in de wereld, schuilt er gegarandeerd veel meer daarachter dan op het eerste gezicht wordt waargenomen. Amerikanen jagen altijd hun belangen na. Aardolie is een zeer belangrijke component in het productieproces van hun gigantische industrie, waarmee zij de ontwikkelingen in de wereld in hun greep houden. De Amerikanen beseffen het belang van de olievoorraad veel beter dan wij dat doen. Het heeft er alle schijn van dat zij nu al weten wat de exacte hoeveelheid olie voor onze kust is. De strategie en de lijnen lijken al te zijn uitgezet in Washington. De implementatie hiervan is dan in handen van de multinationals.

De vraag is hoe wij als land met al onze capaciteiten zo strategisch mogelijk hierop zullen inspelen om er een optimaal rendement uit te halen. Natuurlijk zullen we rekening houden met onze kleinschaligheid en onze positie binnen de geopolitieke verhoudingen en de ontwikkelingen daarin. De Voorzienigheid heeft ervoor gezorgd dat we gezegend zijn met natuurlijke hulpbronnen die we ten volle kunnen inzetten voor de ontwikkeling van onze bevolking. Door onze strategische positie als speler op de oliemarkt kunnen we geleidelijk aan internationaal een bepalende stem krijgen, al dan niet in combinatie met gelijkgerichte landen.

Hoewel we een moeizame bilaterale relatie hebben met onze westelijke buur, Guyana, doordat we het grensgeschil uit het koloniaal verleden niet afdoende hebben opgelost, moeten we nu als onafhankelijke staten op een volwassen manier hiermee verdergaan ten behoeve van de ontwikkeling van beide naties. Met de actief opererende multinationals kunnen we werken aan grotere schaalvergroting in de offshore productie van aardolie en gas, omdat het duidelijk is dat samenwerking met de Guyanezen beide landen veel meer zal opleveren dan nu het geval is. Natuurlijk zal het een en ander eerst degelijk moeten worden uitgewerkt door ter zake deskundigen.

Wij hoeven niet naast onze schoenen te gaan lopen, maar we moeten ons wel bewust zijn dat, met wat we nu aan bewezen assets hebben, de wereld ons op termijn anders zal moeten bekijken.

Ettiré Patra