Gekozen voor het volk, maar wie kiest nog voor het volk?

In Suriname groeit de kloof tussen burger en bestuurder met de dag. Terwijl duizenden gezinnen worstelen om een fatsoenlijke maaltijd op tafel te zetten, blijft het salaris van een DNA-lid onbegrijpelijk hoog  bijna SRD 95.000 per maand netto, exclusief extra’s. Het contrast is niet alleen pijnlijk het is respectloos.

De woede en frustratie van gewone burgers is dan ook volkomen terecht. Hoe leg je uit dat een volksvertegenwoordiger bijna 100.000 SRD verdient, terwijl de gemiddelde burger met 8.000 SRD per maand moet rondkomen in een economie die steeds onleefbaarder wordt? Het is geen geklaag, het is een noodkreet.

Maar wat het nog cynischer maakt, is het gedrag van politici die nu aan de macht zijn. Toen ze in de oppositie zaten, spraken ze grote woorden "Deze salarissen zijn schandalig," "Wij zullen het terugdraaien als we regeren," en "Wij kiezen voor het volk." Die uitspraken staan nog altijd zwart op wit in speeches, interviews en sociale media. Maar nu? Nu ze zelf in de comfortabele zetels van de macht zitten, is het stil geworden.

Sterker nog dezelfde mensen die toen riepen dat het DNA-salaris omlaag moest, verdedigen vandaag het systeem dat ze ooit veroordeelden. De toon is veranderd. Opeens "is het ingewikkelder dan gedacht", "moet het onderwerp genuanceerd worden bekeken" of "is het niet het juiste moment". Ondertussen blijft het geld binnenstromen niet naar het volk, maar naar zij die het volk zogenaamd vertegenwoordigen.

Daarom klagen mensen. Daarom is er woede. Omdat het niet alleen om geld gaat, maar om vertrouwen. En dat vertrouwen raakt beschadigd als beloftes verdampen zodra men zelf aan de macht komt.

Een echte volksvertegenwoordiger leeft niet los van de samenleving; hij of zij leeft mét het volk, en begrijpt hun strijd. Als je met je hand op de Bijbel of Grondwet zweert dat je het volk zult dienen, moet je die eed ook nakomen, in woord en in daad.

Het is tijd voor leiders die principes niet inruilen voor privileges. Het is tijd voor daden die kloppen met woorden. Want wie zwijgt over onrecht, maakt er deel van uit.