S.V. Transvaal heeft in haar gloriejaren van de vorige eeuw geschiedenis geschreven door niet alleen beslag te leggen op landstitels, maar ook tot tweemaal toe als beste te eindigen in het Caribisch gebied. Deze prestaties kwamen niet uit de lucht vallen, maar waren het resultaat van de toewijding van alle betrokkenen destijds. Alle neuzen wezen dezelfde richting op, waardoor er eensgezind gewerkt kon worden aan een elftal dat zowel nationaal als regionaal zijn stempel drukte. Aan de duur van de glorietijd afgemeten, kan worden geconcludeerd dat er gedegen beleid werd gevoerd door de clubbestuurders destijds. Helaas werd het succes niet gecontinueerd en heeft de club jarenlang aartsrivaal Robinhood en ook Inter Moengotapoe voor zich moeten dulden.

Hoewel de jeugdopleiding er een was om van te smullen en vooral de ouders erg betrokken waren, heeft het seniorenelftal geruime tijd geen titel in de wacht kunnen slepen. Gelukkig was er in het afgelopen seizoen een significante verbetering te merken in alle geledingen van de vereniging en is de groen-witte formatie in alle competities in de top geëindigd. Natuurlijk zal de teleurstelling enorm zijn geweest toen het elftal er niet in slaagde om de hoofdprijs te bemachtigen in de Suriname Major League. Die titel zou namelijk een bekroning zijn voor de noeste arbeid van deze nieuwe generatie toegewijde Transvaalfamilie.
 
Indien het management erin slaagt om de groep bij elkaar te houden, zal deze generatie de club ongetwijfeld vele prijzen bezorgen. Er moet natuurlijk geëvalueerd worden en waar nodig bijgestuurd worden, maar het heeft geen zin om een schuldige te zoeken. De gemaakte fouten moeten gezamenlijk gecorrigeerd worden, zodat het team bij de volgende editie beter voor de dag kan komen. Het is voor de buitenwacht duidelijk te merken dat de club aan het groeien is en een groeiproces kent de nodige pijnen, maar door consistent beleid kunnen die pijnen tot een minimum worden beperkt, zodat de organisatie stabiel kan worden.
 
Verder is het van belang dat lering getrokken wordt uit de eigen misstappen en die van andere verenigingen die eens aan top waren. De top bereiken is natuurlijk geen doel op zich, maar het ultieme doel is zich in de top te handhaven en daar is een sterke organisatie voor nodig. Er moeten geregeld gesprekken gevoerd worden met de spelers, zodat die niet naast hun schoenen gaan lopen, maar te allen tijde het clubbelang laten prevaleren. Indien dat besef er is en de organisatie er mee voortgaat de saamhorigheid verder aan te kweken, zullen de resultaten niet uitblijven.  

Mireille Hoepel