Toneel vereniging Mix Max. Van l-r voor: Danielle Dulder, Clifton Braam, Linda Williams.
Achter: Edwin 'Solo' Geferie, Erma Uiterloo, Reppy Redmond en Lucien Vriese.
Judith Vriese, de oudste dochter van de cabaretier en mediapersoonlijkheid Lucien Vriese, typeert haar vader als 'veelzijdig'. "De meeste mensen kennen mijn vader van het toneel, maar hij was ook een voetballer en speelde op het hoogste niveau in Suriname," zegt Judith trots in gesprek met Starnieuws. "Hij speelde voor Santos; mijn vader was al populair en werd later nog bekender." Vriese is donderdag overleden op 68-jarige leeftijd.

Haar oom ondersteunt het verhaal: "Vanaf zijn tiende stond mijn jongere broer al in de schijnwerpers. Hij deed mee aan setdansen." Hoewel Judith niet van alle aandacht houdt, deelt ze openhartig haar jeugdherinneringen en de invloed van haar vader. "We zijn als gezin meegegroeid met zijn toenemende populariteit. Ik hield vaak zijn financiële administratie op na bij optredens, of het nu in Thalia was of elders."

Ze beschrijft hoe het gezin leerde omgaan met de publieke belangstelling. "Als iemand een foto wilde maken als we samen ergens waren, stapte ik vaak opzij om die ruimte te geven," zegt ze met een glimlach. Tegelijkertijd benadrukt ze dat haar vader streng was. "Hij vond dat we thuis moesten spelen op het erf en niet op straat met de buren. Hoewel mijn moeder minder streng was, speelden mijn zusje en ik toch buiten, tot mijn vader ons eens betrapte." De strengheid bracht echter warmte en bescherming binnen het gezin, zegt ze. "Mijn vader was streng, maar rechtvaardig. Hij zorgde ervoor dat we niets tekort kwamen en stond altijd klaar met advies en steun."

Judith staat ook stil bij de prestaties van haar vader, zoals zijn optredens met verschillende toneelgroepen en zijn onderscheiding door de Staat Suriname voor zijn verdiensten. Hij voltooide ook zijn studie aan het Instituut voor de Opleiding van Leraren en gaf trainingen bij het Korps Brandweer Suriname.

Hoewel ze haar eigen weg koos, voelde ze altijd de steun van haar vader. "Hij leerde me respectvol en hardwerkend te zijn, ongeacht de omstandigheden. Zijn invloed blijft merkbaar in mijn leven." Op emotionele wijze vertelt Judith over de ziekte van haar vader. "Hij heeft zijn ziekte nooit geaccepteerd en wilde niet afhankelijk zijn van anderen. Zijn laatste wens, een allerlaatste show delen met de samenleving, kon hij niet meer vervullen door zijn verslechterende gezondheid."

Terugkijkend op haar jeugd voelt Judith diepe dankbaarheid. "Mijn vader heeft me gevormd tot wie ik ben. Zijn liefde en strengheid hebben me geholpen om te groeien en mijn doelen te bereiken." Ze sluit af met een eerbetoon: "Hoewel hij niet meer is, blijft zijn invloed voortleven in alles wat ik doe. Hij was niet alleen een geweldige voetballer, maar ook een fantastische vader."