DOE-voorzitter Steven Alfaisi (links) heeft een lezing gehouden in Amsterdam over de rol van diaspora in de ontwikkeling van Suriname. Naast hem DIN-voorzitter John Brewster.
FA UN KAN DU MORO BUN GI SRANAN? Hoe breken we als Sranansma de vicieuze cirkel van onderontwikkeling neergezet door de bestuurders van de afgelopen 70 jaren? De voorzitter van DOE, Steven Alfaisi hield een inleiding in het gebouw van de Vereniging Ons Suriname in Amsterdam. Vrienden van DOE organiseerden deze meeting en brainstormingssessie met diaspora Nederland. Naast de uitgangspunten voor de ontwikkelingsvisie van DOE voor Suriname werd er ook ingegaan op de rol van diaspora.

De rol van diaspora dient te beginnen met een bewustwordingsproces en continueren met een proces van vaderlandsliefde, meent Alfaisi. Het Wi Na Wan proces noemde hij deze. "We dienen allereerst te beseffen en accepteren dat diaspora gewoon 1000% onze eigen Sranansma is. We moeten de weg verlaten van wederzijdse discriminatie. De houding van wij en zij of weer onze betweterige familie uit het buitenland. Er dient wederzijds respect te zijn en arrogantie en ego’s moeten worden verbannen. Uiteindelijk moet datgene wat ons bindt, n.l. ons Sranansma zijn, ons de verantwoordelijkheid doen hebben dat we als rechtgeaarde Surinamer, onze bijdrage moeten leveren aan duurzame ontwikkeling van ons Suriname en onze familie".

Alfaisi vindt dat er zelfbesef en realiteitszin moet worden ontwikkeld dat het weinige kader en het kleine bevolkingsaantal, alleen niet voldoende zullen zijn om met het benodigde  tempo het land duurzaam te ontwikkelen. Diaspora, kader en non-kader, dient daarbij 100% bij betrokken te zijn. Ze leveren al jaren een belangrijke bijdrage middels financiën, pakketten, hulpgoederen en technisch missies vooral in de gezondheidszorg. "Onze mensen zijn, z.a. Kenny B zingt: “Sranan mi no g’we, na wan san mi go suku, wan optie mi go luku fu drai gwe”, beter gaan zoeken om terug te komen of iets terug te geven. We moeten nu en niet morgen, met elkaar in overleg gaan hoe dit proces beter vorm te  geven. We moeten als land een visie en beleid maken hiervoor en vooral politici moeten we incidenteel niet hiermee willen stunten. 

"Andere landen doen het succesvol, waarom wij niet? Vlekkeloos zal het zeker niet verlopen, maar dat is niet erg. Een goede aanzet is de Wet PSA van 2014 die is blijven liggen. Er is een aantal zaken dat we verder kunnen doen om het proces te faciliteren. Onder andere: verdere vormgeving en transparantie van het DIN naar een Diaspora Instituut wereldwijd met dependances, het bestuurlijk institutionaliseren van diaspora minimaal op directoraatsniveau, een one stop window voor diaspora inzake burgerzaken en het doen van business, het verder bijstellen en operationaliseren van de Wet PSA. De discussie over het actief en passief kiesrecht is hierbij  een wezenlijk deel van het geheel dat wij niet uit de weg moeten gaan, inclusief bijbehorende rechten en plichten."

Aan het einde van de avond vroeg Alfaisi support van de diaspora voor progressieve partijen z.a. DOE. Dit, omdat de partij heeft getoond het belang van Suriname en Surinamers na te streven.  Als voorbeeld memoreerde hij de Pro-Suriname houding van de Partij via het toenmalige assembleelid, Carl Breeveld, het pushen van de Anti-corruptiewet en het onverplicht notarieel laten registreren van zijn vermogen en dat van zijn familie, als kandidaat parlementariër in 2020. Progressieve partijen proberen nu een samenwerking te realiseren. Reeds is er een memorandum van samenwerking tussen DOE en A20 en willen andere progressieve partijen toevoegen. Bij DOE bestaat ook ruimte voor individuele experts, ook uit de diaspora, zonder een partij of van inactieve partijen om een bijdrage te leveren. Er zijn mensen en middelen nodig, “Efu un wan du wan bun sani gi Sranan, yu owktu de fanowdu”, stelde hij.

Naast de vrienden van DOE waren aanwezig, de voorzitter van Diaspora Instituut Nederland, John Brewster, de voorzitter van Vereniging Ons Suriname Vincent Soekra, genodigden en de lokale media.