Column: Voetbal of commercie?

De 23ste editie van het Wereldkampioenschap voetbal (WK), is voorbij en de nieuwe wereldkampioen is bekend. Verder hebben we heel wat positiefs meegekregen van dit voetbalfeest dat voor de eerste maal in drie landen is georganiseerd. Helaas is er nog veel dat besproken moet worden en menigeen is niet te spreken over de wijze waarop beslissingen door de keel van de deelnemers zijn gedrukt en vinden dat de leden alsnog de ruimte moeten krijgen om zich daarover uit te spreken. Natuurlijk kijkt niemand ervan op als de FIFA kort voor een groot toernooi simpele beslissingen neemt zonder de leden te raadplegen. Het wordt echter een ander verhaal wanneer er veranderingen worden doorgevoerd, waarbij het voetbalspel zoals we dat kennen, fundamenteel gewijzigd wordt. 

Ook voor de finale is er een ingrijpende beslissing genomen, die tot gevolg had dat de rust die volgens de regels maximaal 15 minuten mag duren, maar liefst een half uur duurde. Als het hoofd van de FIFA de mening is toegedaan dat regels gewoon in een handomdraai kunnen worden gewijzigd, zonder gedegen overleg te voeren met de verschillende actoren, dan zegt het alles over het democratische gehalte van die organisatie. Ook bij het terugdraaien van de rode kaart van de Amerikaanse aanvaller, is de beslissing door slechts één persoon genomen. 

Daarnaast was de wereld getuige van de dubieuze beslissingen die genomen werden door de Video Assistant Referee (VAR) om de favoriet aan een overwinning te helpen en of naar de finale te loodsen. Aan de ene kant leek de FIFA kleine landen een plek op de eindronde te gunnen, maar aan de andere kant stak het er een stokje voor dat kleine landen ver kwamen in het toernooi, zodat de matchups volle stadions konden blijven trekken. Het was overduidelijk dat het WK meer het belang van de commercie diende, dan dat het ging om het spel zelf. Al deze zaken hebben ertoe geleid dat er vooral op Social Media, een storm van kritiek te merken was. 

Er gaan zelfs stemmen op dat de topman bij de FIFA plaats moet maken, echter is de hamvraag: wie durft de koe bij de horens te vatten? Degenen die het echt gehad hebben met de FIFA-baas, zijn helaas niet degenen die hun stem uitbrengen tijdens de verkiezingen. Het zal dus heel wat voeten in de aarde kosten om de meerderheid ervan te overtuigen dat het nu de tijd is om in te grijpen, om te voorkomen dat de wijzigingen die tijdens het WK zijn doorgevoerd, van kracht blijven. Door de vele wijzigingen, gaat de identiteit van het spelletje verloren. Door toe te staan dat een gastland zoveel invloed kan hebben op de gang van zaken, is er een precedent geschapen, dus is het noodzakelijk dat de lidlanden niet doen alsof hun neus bloedt, maar durven om de topman aan te spreken op de scheve schaats die hij heeft gereden. 

Mireille Hoepel