Restanten van de synagoge te Jodensavanne. Dit gebouw werd in 1685 gebouwd. Jodensavanne staat op de Werelderfgoedlijst.
Jodensavanne, die vanaf 19 september 2023 officieel prijkt op de Werelderfgoedlijst van de Unesco, kan van onschatbare waarde zijn voor Suriname, vooral op het gebied van de toerismesector. Dit zegt Johannes Sabajo, die 15 jaar verbonden is bij de Stichting Jodensavanne en belast is met de  beheersdaden. Hij zegt aan Starnieuws dat de plek nog over tal van bezienswaardigheden beschikt en verhalen bevat die ook nog niet wereldkundig zijn gemaakt. 

Sabajo legt echter ook de vinger op de zere plek door aan te geven dat er maar twee medewerkers zijn belast met het onderhouden of in standhouden van het gebied. Dit, terwijl Jodensavanne uitgestrekt is. Volgens hem zijn er minimaal 6 medewerkers nodig om de basale zaken in takt te houden. Deze kwestie is reeds besproken met het ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur. 

De zes medewerkers waren toen ook al in beeld gebracht en de beschikkingen waren volgens Sabajo rond, maar vanwege onbekende redenen is er geen invulling gegeven aan de capaciteitsuitbreiding. Dit, terwijl sinds de toevoeging op de Werelderfgoedlijst er meer buitenlanders afkomstig uit onder meer Israël en Frankrijk, het gebied hebben bezocht. “Met maar twee medewerkers lukt het niet om het gebied optimaal schoon te houden,” benadrukt Sabajo. Een reactie gevraagd aan Cultuur directeur, Roseline Daan, vertelt dat het aantrekken van personeel een aangelegenheid is van de afdeling Personeelszaken. Volgens haar faciliteert het directoraat activiteiten van personen en of organisaties die in lijn zijn met het beleid.

Sabajo pleit ervoor dat Jodensavanne blijft voortbestaan, omdat het van belang is voor de bewoners van Redi Doti maar ook voor Suriname in zijn totaliteit. Hij roept de gemeenschap ook op om stappen te ondernemen en om op die manier kleine ondernemingen te beginnen zoals een cafetaria of iets dergelijks. Voorts legt hij ook uit dat Jodensavanne maar een gids kent. Dit, terwijl er in het verleden 6 gidsen zijn opgeleid. Hij is de enige die stand heeft weten te houden. Ondanks deze tekortkomingen benadrukte hij dat Jodensavanne van onschatbare waarde is.

Jodensavanne is een voormalige woonplaats van Sefardische Joden en hun slaven die van 1685 tot 1832 het centrum was van de plantages van Joodse eigenaren. In 1685 werd een stenen synagoge gebouwd die de naam Berachah Ve Shalom ('Zegen en vrede') kreeg. Sinds 1832  wordt het door brand verwoeste gebied niet meer permanent bewoond.