De Theorie
Het theoretisch algemeen uitgangspunt is dat de overheid DE organisatie ethiek, wet, recht en het allerhoogste moraal belichaamd.

Contextueel betekent dat dus, dat de overheid omwille van de rechtszekerheid, onder alle omstandigheden onpartijdig dient te zijn. En onpartijdigheid kan alleen tot haar recht komen wanneer het functioneren strikt volgens ethiek, wet, recht en hoog moraal plaatsvindt. En dit, ongeacht (financiële) status, ras, religie, etc. Maar nogmaals, dat is de theorie.

De Praktijk
In de praktijk zien we dat de overheid niets meer is dan een organisatie, bestaande uit mensen die allesbehalve het allerhoogste moraal op na houden. En zonder ethiek, wet, recht en hoog moraal valt de onpartijdigheid weg en daardoor de rechtszekerheid.

Het is geen onbekende trend dat een kruimel crimineel alleen maar kan uitgroeien tot een top crimineel wanneer hij sleutelfiguren binnen de politiek kan omkopen. Het is niet onbekend dat legio rechters, leger officieren, Topfunctionarissen van de landmacht zich hebben laten omkopen. En dit gebeurt zowel binnen- als buiten Suriname.

En het enige wat deze sleutelfiguren in de politiek of ‘s landsdienaren dan moeten doen... is niet werken oftewel... de andere kant opkijken of... het in de doofpot stoppen. (En als we het belasting aspect bekijken, betalen we de overheidsmensen dus ook om niet te hoeven werken en misbruik te maken van hun positie die wij met belastinggeld financieren).

Daarom is het mogelijk dat een top crimineel onschuldige mensen kan benadelen tot zelfs vermoorden. Zolang hij niet wordt aangehouden en/of de gevangenis ingaat, en hij daaraan verdient, zijn de overheidsdienaren verzorgd en kunnen de onschuldigen dan worden vertrapt. Deze corrupte ‘s landsdienaren zullen hun kip met gouden eieren logischerwijs willen beschermen.

Daarom is het alleenrecht van de overheid op geweld en geweldaanpak door middel van wetgeving gevaarlijk, vooral hoe de overheid een centrale organisatie is van waaruit ALLE toestemming komt.

Is het geen tijd om de centrale machtspositie van de overheid systematisch te herzien, waarbij niet alle toestemming en macht centraal ligt bij een kleine groep mensen? Is het praktisch gezien, wel functioneel om te blijven geloven dat de overheid onze problemen zal oplossen terwijl de overheid zelf de oorzaak is van veel problemen?

Geweld is ultimum remedium, maar wanneer geweld geïnitieerd wordt is geweld in de vorm van zelfverdediging desalniettemin gerechtvaardigd. De overheid mag en kan dus nimmer het enige orgaan zijn in het land om recht op geweldsmonopolie te hebben, want… wie beschermt de gemeenschap tegen de overheid…?

Rumi Knoppel