Desi Bouterse
Hij heeft het - tot het doek met een ferme hamerslag woensdag onherroepelijk gaat vallen - op zijn manier gedaan. De eens sterkste man van Suriname, zal woensdag diep door het stof moeten buigen voor de hoogste rechtbank van de Republiek Suriname. De man die in 1980 het parlement ontbond en de grondwet opzij zette. Er werd per decreet geregeerd. De man die zich oppermachtig waande en heeft beslist over leven en dood, zal na 41 jaar kennis maken met Gods Molen.

Bij zijn laatste publieke optreden in een afgeladen Ocer - het was jaren niet zo stampvol geweest - heeft partijleider tevens hoofdverdachte in de 8 december strafzaak nauwelijks de beloofde instructies gegeven. Hij heeft eerder een onsamenhangende tralala speech gehouden. Als beelden niet konden worden vertoond om zijn toespraak te ondersteunen, dan moet NDP dringend haar ICT-unit gaan versterken. Of was het een doekje voor het bloeden, want er zou niks nieuws gezegd worden dan de valse en uitgedraaide plaat die al 41 jaar wordt afgespeeld.

In elk geval heeft Bouterse opgeroepen om geen "rommel te schoppen, want wij zijn beschaafde mensen". En inderdaad daar gaat het om. Niemand heeft er baat bij dat zaken uit de hand gaan lopen. Het is genoeg geweest. Het land heeft al te veel woelige decennia meegemaakt. En genoeg is genoeg! De nieuwe generatie Surinamers moet in alle rust kunnen opgroeien en de verschroeide aarde moet worden hersteld. Het Onafhankelijkheidsplein moet weer een toonbeeld worden van het groene gras van het land.

Aan Bouterse moet ondanks alles worden meegegeven dat hij geen stokje heeft gestoken voor het 8 decemberproces, terwijl hij president van het land was. Hij is twee keer veroordeeld geworden voor 20 jaar cel. Zo een proces is in vele landen absoluut niet mogelijk. Hij heeft gebruik gemaakt van juridische mogelijkheden om het proces te beëindigen - zo hoort het in een rechtsstaat. Ondanks bergen obstakels is het gelukt om het proces tot een goed eind te brengen, waarbij verdachten alle mogelijkheden kregen om zich te verdedigen. Mogelijkheden die de 15 weerloze mannen op 8 december 1982 onthouden zijn.

Bouters heeft het precies zo gedaan als een van zijn lievelingsliederen. Het lied van Frank Sinatra heeft hij zich tot het laatste moment eigen gemaakt: 
… And now the end is here
And so I face that final curtain
My friend I'll make it clear
I'll state my case, of which I'm certain
I've lived a life that's full
I traveled each and every highway
And more, much more
I did it, I did it my way

… Regrets, I've had a few
But then again too few to mention
I did what I had to do
I saw it through without exemption
I planned each charted course
Each careful step along the byway
And more, much, much more
I did it, I did it my way...

Over een dag is het dan eindelijk zover! Ja, het is zover! Zijn aanhangers vallen erover dat zo dicht bij kerst het doek gaat vallen. Ze vergeten gemakshalve dat de telefooncoup in 1990 op KERSTNACHT was! Eind goed, al goed. Ook Bouterse zal zich moeten onderwerpen aan wet en recht en uitvoering geven aan het vonnis dat zal worden uitgesproken, al dan niet in zijn bijzijn. Hij hoeft niet naar Santo Boma te gaan, want hij kan ook bij de Marinebasis in Boxel zijn Morello roken. Dan is het net of hij weer thuiskomt. Eens een militair, altijd een militair.

Nita Ramcharan