Assembleelid Ann Sadi (NDP)
(Aangeboden)

Het indienen van meer dan honderd bezwaarschriften binnen een paar dagen door ouders spreekt al boekdelen hoe slecht het beleid van het ministerie van Onderwijs is geweest. Het geeft ook aan hoeveel ouders zich niet kunnen terugvinden in het advies van de school en hoe het proces om tot een gedragen advies te komen, is gefaald.

Hoewel Onderwijs de inschrijving voor het leerjaar 11 heeft verschoven naar 30 en 31 augustus is het ministerie heel subtiel bezig om de ouders en de leerlingen van leerjaar 10 te misleiden. Terwijl het ministerie ouders oproept, om tot 22 augustus nog hun bezwaarschriften, schriftelijk in te dienen, is naar alle Muloscholen een lijst van LBO scholen gestuurd met de beschikbare richtingen, om leerlingen die naar het Beroepsonderwijs zijn verwezen, de instructies te geven voorbereidingen te treffen om zich op die scholen in te schrijven.

Deze subtiele misleiding van het ministerie zit ouders goed dwars. Als zoethoudertje is er een getuigschrift met als grondslag artikel 18 van de wet van 22 september 1960 tot regeling van het Lager Onderwijs in Suriname (G.B. 1960 no.108) afgegeven. De afgifte van dit getuigschrift is een toppunt van mismanagement, ondeskundigheid, wanbeleid en misleiding. De leerlingen van leerjaar 10 hebben al een getuigschrift, dat zij ingevolge hetzelfde artikel van dezelfde wet na afronding van leerjaar 8 al hebben ontvangen. Welke van de twee getuigschriften is nu wettelijk geldig? Zelfs de leerlingen van leerjaar 8 hebben dit jaar bij de afsluiting van hun schooljaar een getuigschrift gehad ingevolge hetzelfde artikel en de wet. Wie houdt het ministerie voor de gek?

Het ministerie weet dondersgoed dat het achteraf stellen van voorwaarden om een selectie te plegen, wie naar AGO en BGO mag, indruist tegen alle codes van eerlijkheid, billijkheid en redelijkheid. Het ministerie had de voorwaarden aan het begin van het schooljaar moeten bekendmaken. Dit is een van de basisoorzaken waarom ouders zich gekrenkt voelen. Het ministerie heeft een marketingverhaal aan de kinderen voorgehouden, door aan te geven dat zij alles mogen en kunnen worden wat ze maar willen, terwijl de naakte waarheid nu aangeeft dat slechts een handjevol beroepsopleidingen mogelijk zijn, en het kind toch zeer beperkt is in het maken van een beroepskeuze.

Het ministerie heeft tot nu toe niet eens de egards kunnen opbrengen om het volk voor te houden dat leerjaar 10 een gefaald experiment is geweest. De landelijke toetsresultaten liegen er niet om. Met landelijke gemiddelden van 56% voor Nederlands, 53% voor Engels, 41% voor Rekenen, 38% voor Wiskunde en 37% voor Natuurkunde (en dit zijn de gemiddelden van de behaalde cijfers), wordt zonder enige vorm van twijfel bewezen dat het beleid en het systeem gefaald zijn. Indien het ministerie weigert dit te onderkennen, is zij moedwillig bezig om het onderwijssysteem met de grond gelijk te maken. Op basis van deze landelijke resultaten kan er nooit een selectie plaatsvinden.

Terwijl het leerjaar 10 een fiasco is geworden en de kinderen naar leerjaar 11 moeten (het maakt niet uit of het AGO of BGO is), blijkt ook dat het nieuw curriculum voor leerjaar 11 niet is uitgewerkt. Er zullen vakkenpakketten worden samengesteld uit het reeds bestaande curriculum. We raken regelrecht van de regen in de drup. Maar het ministerie schijnt geen millimeter te willen afwijken van hun desastreus beleid. De beste keuze voor het ministerie zou zijn om de selectieprocedure uit te stellen naar leerjaar 11 en 12 en het Algemeen Vormend Onderwijs voort te zetten voor alle leerlingen. 

Het ministerie van Onderwijs dient vanaf het begin van het komende schooljaar de leerlingen de voorwaarden door te geven welke vakken zij moeten halen om de richting op te gaan die de leerlingen wensen. Het ministerie dient de ontstane situatie met heel veel tact aan te pakken. Beleidsbeslissingen en ad hoc maatregelen mogen niet in het nadeel van het kind uitpakken. Het ministerie wordt ook gevraagd om haar verantwoordelijkheid op zich te nemen, haar falen te onderkennen en te stoppen met het misleiden van de leerlingen en hun ouders.

Een correcte analyse of  leerkrachten zich gehouden hebben aan de gemaakte afspraken is ook belangrijk. Hoe wordt de prestatie van de leerkrachten nu gemeten of gebeurt dat niet meer? Hoe gemotiveerd zijn de leerkrachten bij dit nieuw systeem? 

De minister zal in DNA dit alles moeten verantwoorden en duidelijk moeten aangeven hoe het belang van het kind maximaal is gediend.

Ann Sadi
DNA-lid (NDP fractie)