Nee, ik heb het niet over de hoogte van de wisselkoers maar over die ene absolute meezinger waarop je ook nog heerlijk kunt bewegen: lang leve de vliegmachine! Zingen is niet alleen gezond, deze universele praktijk maakt (ook) blij want was muziek en zang er niet, het leven had geen waarde!

Onlangs werd ik voor de zoveelste keer in korte tijd geconfronteerd met de vraag: ga je niet weg? Het land lijkt zich in de verkeerde richting te ontwikkelen en het is de 'allernieuwste trend' dat steeds meer mensen aangeven dat ze het hier niet meer zien zitten, absoluut geen vertrouwen hebben dat het ooit goed komt en derhalve het besluit nemen te vertrekken. 

Enkele oorzakelijke factoren voor het wegtrekken zijn de ondraaglijke lasten voor levensonderhoud en financiën die steeds meer ontoereikend worden. Andere factoren die ervoor zorg dragen dat mensen hun geluk elders gaan beproeven, zijn volgens hen een leiderschapsprobleem in combinatie met een ernstig gebrek aan ontwikkelingsvisie, nepotisme en corruptie. Dwars door elk gesprek wordt duidelijk dat de push factoren royaal aanwezig zijn, het besluit vatbaar en niet te stuiten is! Alleen zitten wij met een ernstig probleem wanneer er straks een leegloop in cruciale sectoren dreigt te ontstaan!

In tegenstelling tot wat het volk beloofd was, is er totaal geen verandering c.q. verlichting gekomen en zien velen door de bomen het bos niet meer. Men snakt reeds lang naar een 'normaal' bestaan en smeekt daar herhaaldelijk om, echter zonder bevredigend resultaat. In mijn laatste artikel stelde ik de vraag hoelang nog? Alles en iedereen lijkt vleugellam te zijn geslagen met weinig tot geen perspectief op beter. De exodus van de afgelopen tijd is zeer verontrustend en de (intellectuele) crisis grijpt heftig om zich heen, met alle gevolgen van dien! Kunnen we het tij (nog) keren wat mij brengt naar de grote muzikale klassieker gezongen door Hans Breeveld: wie gaat weg en wie blijft hier?

Zoals het klokje thuis tikt, tikt het nergens! Geen zekerheid en of vertrouwen in het 17e rijkste land ter wereld is best een bittere pil om te slikken, maar gezien de huidige ontwikkelingen, niks anders dan de pijnlijke realiteit. Het is een ware misère op vele fronten! Wanneer gaat dit land dat al decennia kreupel wordt geslagen, weer eindelijk een keer 'normaal' lopen en haar vleugels uitslaan? De toekomst verdient beter, verander de koers!

Sranan gron e kari yu!

Nathalie Valpoort