Column: Landskampioen?

Suriname heeft een bevolking van iets meer dan een half miljoen inwoners verdeeld over een aantal districten. Er worden verschillende takken van sport beoefend door individuen, maar ook door groepen. Als we onze sportgeschiedenis onder de loep nemen, dan zien we dat de meeste takken van sport worden beoefend door de inwoners van de hoofdplaats Paramaribo. Daar heb je ook de beste infrastructuur en het best opgeleide sportkader. Mensen die niet in Paramaribo zijn geboren, zijn buiten hun schuld om in het nadeel als het op sportbeoefening aankomt. Dat is best wel jammer, want je hebt er persoonlijk geen invloed op waar je geboren wordt. Doordat het sportbeleid nogal gecentraliseerd is, lijkt het alsof de beste sporters in Paramaribo woonachtig zijn, want na gehouden kampioenschappen in de hoofdplaats, krijgt de winnaar de titel kampioen van Suriname. Deze gang van zaken is niet alleen onjuist, maar ook niet wenselijk.

Het hoeft niet zo te zijn dat de winnaar van de kampioenschappen gehouden in Paramaribo, daadwerkelijk de beste sporter hier te lande is op desbetreffend onderdeel. Dat zou pas bewezen kunnen worden als er een landelijke krachtmeting gehouden was. Om dat te kunnen doen, moeten er in elk district faciliteiten en sportkader zijn, zodat de districtsbewoners evenals de hoofdstedelingen de gelegenheid krijgen om zich te bekwamen in de tak van sport die zij graag willen beoefen. Vervolgens moeten er per district kampioenschappen worden georganiseerd, waarna de districtskampioenen het tegen elkaar opnemen om te bepalen wie landelijk de beste sporter is in die tak van sport.

Degenen die de mening zijn toegedaan dat districtsbewoners naar de hoofdstad moeten afreizen om mee te doen aan de centraal georganiseerde kampioenschappen moeten niet uit het oog verliezen dat er bij dat model geen gelijke inspanningen worden gepleegd. Als de districtsbewoners moeten afreizen naar de stad om hier deel te nemen aan kampioenschappen, zijn ze alvast in het nadeel. Ze moeten zowel financiële als andere inspanningen plegen en andere offers brengen, terwijl de kandidaten uit de stad zonder al teveel moeite acte de présence kunnen geven.

Zolang het huidige model gehanteerd wordt, moeten de bonden het verbod krijgen om de winnaar van de districtskampioen Paramaribo, de titel landskampioen toe te kennen. De sportorganisaties in de districten moeten voor hun districtsgenoten opkomen en de verschillende bonden hierop aanspreken. Dit onrecht heeft lang genoeg voortgeduurd en moet liever vandaag dan morgen een halt toegeroepen worden.

Mireille Hoepel