Ja er zijn zaken om ons heen gebeurd, de oorlog in Oekraïne en de gevolgen daarvan. Het maken en leveren van goederen, betaalbare was vóór de oorlog reeds voor diverse afnemers duidelijk. Heel vroeg tijdens de Covid-crisis konden we in de Amerikaanse havens het duurder worden van vracht , hét geluid horen galmen. Olie als product uit de basket van energie was stijgende.

Kortom, veel van de wind om ons wees in de richting van zwaar weer en mogelijk donkere wolken. Laten we starten de prijs van olie en de subsidie daarvan en gevolgen in beeld brengen. Onder Vene was de internationale prijs van olie bijkans 150 Amerikaanse dollar per vat. Ondanks deze hoge wereldmarktprijs toen is de olie prijs lokaal nooit zo hoog geweest dat we moesten subsidiëren met alle gevolgen voor ons.

De wisselkoersendrama hebben we over ons laten komen en nu dreigen we de geschiedenis te laten herhalen. Wij , ja wij, hebben die hoge wisselkoersen voor een groot en enorm groot deel gemaakt van wat het nu is met alle consequenties. Het mag geen leidend argument voor ons zijn op dit moment, dat de regering wijst naar het buitenland als oorzaak van onze grote fundamentele vraagstukken, terwijl wij ons eigen huiswerk intern niet kunnen maken.

Er zijn naar alle waarschijnlijkheid veel codes van vooruitgang in de wereld die we bewust niet willen toepassen voor het volk van Suriname. De regering had onder alle omstandigheden nooit meer mogen uitgeven dan binnenkomt. Want de fout is bij slechte, niet-overleggende politiek en niet bij het IMF.

Wees ingetogen!

John van Coblijn