Zorgwekkende aanleg houttransportwegen naar CSNR
29 Jun, 21:03
foto
De rode lijnen zijn enkele van de aangelegde houttransportwegen naar het CSNR en de rode stippen zijn indicaties van bosverlies
(Bron kaart: ‘Global Forest Watch’)


De afgelopen jaren is via satellietbeelden, o.a. ‘Global Forest Watch’, een enorme toename van wegenaanleg naar het Centraal Suriname Natuurreservaat (CSNR) waargenomen. Deze wegen maken illegale mijnbouw en houtkap in het reservaat mogelijk, nota bene in een gebied dat in 2000 met inspanning van Conservation International Suriname, internationale vrienden en onze overheid, op de Werelderfgoedlijst van Unesco geplaatst is. Verder heeft Global Forest Watch ook al degradatie ín het reservaat zelf aangetoond, precies in het verlengde van de wegen

Waarom is dit gebied zo bijzonder?
Het CSNR is met een oppervlakte van 1,6 miljoen ha oftewel 16.000 km2 een van de grootste natuurreservaten ter wereld. Er bestaat een grote diversiteit aan planten- en diersoorten door de grote verscheidenheid aan ecosystemen.  In dit gebied vinden we de hoogste berg in Suriname de 1230m hoge Julianatop, de Tafelberg die het enige overblijfsel is van de Roiramazandsteenformatie, en het Duivelsei, een rotsblok dat ogenschijnlijk balanceert op de rand van een bergtop. In dit reservaat staan ook menige granietberg, zoals de bekende Voltzberg, de Van Stockumberg met het unieke rotssavanne-ecosysteem. Naast tropisch regenwoud, bergen en bijzondere flora komen er hier verschillende watervallen voor. Ook bedreigde en beschermde diersoorten, zoals de jaguar, het reuzengordeldier, de reuzenotter, de tapir, de luiaard, alle acht apensoorten en de kleurrijke oranje rotshaan, waar toeristen verre en dure reizen voor ondernemen om een glimp van deze unieke vogelsoort op te vangen. 

Effecten van infrastructuur in beschermde (natuur-)gebieden
Afgezien van het feit dat economische activiteiten bij wet verboden zijn in deze beschermde natuurgebieden, zal de milieuschade veroorzaakt door deze vernietigende activiteiten voor vele planten en diersoorten onomkeerbaar zijn. Voor de kleine binnenlandse gemeenschappen, zal dit een reeks negatieve effecten veroorzaken, los van de imagoschade die Suriname hierdoor lijdt. Suriname is er terecht trots op dat we het ‘groenste land ter wereld’ zijn met 93% bosbedekking. Deze activiteiten die in versneld tempo plaatsvinden, geven een andere realiteit weer.

De instandhoudingswaarde van ons achterland met haar ongerept bos is grotendeels te danken aan het relatieve gebrek aan menselijke indringing en de moeilijke bereikbaarheid. Deze vernietigende infrastructuurhandelingen zullen de trek van nog meer niet-duurzame activiteiten stimuleren, op zoek naar goud, hout en (illegale) handel in exotische (zeldzame) dieren. Deze activiteiten zullen in elk geval niet leiden tot duurzame ontwikkeling en slechts een kleine groep ten goede komen. 

Deze activiteiten moeten met onmiddellijke ingang worden stopgezet! Voor het duurzaam beheren van natuurreservaten zijn er andere economische modellen die leiden tot alternatieve bestaansmiddelen (zoals Toerisme, verwerken Niet- Bos-Bijproducten, zoals oliën), die de natuur niet aantasten.  
Daarnaast zijn bosdegradatie en ontbossing door commerciële en niet-duurzame houtkap en mijnbouw de grootste bron van koolstofemissies in Suriname. Het REDD+ programma biedt koolstofstimulansen (financiële compensatie) als onderdeel van de nationale inspanningen om bij te dragen aan de Overeenkomst van Parijs in het kader van het Klimaatverdrag van de Verenigde Naties.

Er wordt nu echter door menselijk handelen van kapitaalkrachtigen, hebzucht en onvoldoende overheidscontrole, een aanslag gepleegd op dit uniek natuurgebied dat een kenmerk is van de kracht en pracht van de natuur. 

Conservation International Suriname (CIS)
Advertenties