De wens van elke Surinamer is om het Surinaamse volk te laten leven in Suriname met een hoge mate van welvaart en welzijn. Het is dan ook de verantwoordelijkheid van elke Surinamer om daaraan een positieve bijdrage te leveren, naar eigen kunnen en mogelijkheden. Initiatieven voor het landsbelang moeten worden verwelkomd en omarmd. Vanuit die gedachte en de problemen die de welvaart bedreigen en in stand houden, wil ik mijn zorg uitspreken.

In aanloop tot de verkiezingen van mei 2020 horen we krachtige slogans vanuit de politiek “sterk maken voor ondernemerschap”, “(economische) ontwikkeling”, “tegengaan van corruptie”, “verhogen van veiligheid”, “koersverlaging”, “transparantie” en “red ons Suriname”, etc. Hele belangrijke onderwerpen, waar capabele mensen zich straks op moeten gaan richten en waar doelgerichte planvorming voor moet worden ontwikkeld.

Suriname glijdt de put in
We kunnen niet ontkennen dat er een steeds grotere kloof ontstaat tussen arm en rijk. Vaak zijn mensen genoodzaakt om meerdere banen te hebben om hun gezin te onderhouden. In ziekenhuizen moet familie zorgdragen voor de meest basale zaken (als toiletpapier, beddengoed, etc.) voor de patiënt. Kijkend naar onze hoofdstad zien we verwaarloosde gebouwen en verval. De overstromingen in de straten (zelfs bij een kleine hoeveelheid regenval), waarbij wateroverlast zorgt voor schade en gezondheidsproblemen. Dagelijks melden de media verkeersdoden, diefstallen, moorden en andere vormen van zware criminaliteit. En dan tot slot het beeld van een ‘kakafowru feti’ in ons parlement, dat ver afstaat van behoorlijk bestuur.

Werkloosheid onder jongeren
Voor een relatief kleine bevolking is de werkloosheid onder jongeren groot (de laatste jaren toegenomen met 1,8%, bron ILO). Ook hoogopgeleide jongeren hebben nauwelijks perspectief. Bent u het ermee eens dat als dit zo blijft, dit funest is voor hun toekomst? Door voldoende werkgelegenheid, economische ontwikkeling en goed onderwijs kunnen zij ook bouwen aan een welvarend Suriname. Waarom wordt er niets concreets gedaan aan het creëren van voldoende werkgelegenheid?

Oplossing & duurzame projectinvestering (€300 miljoen)
Vele bezoeken aan mijn geboorteland (Suriname) waren voor mij aanleiding om oplossingen te bedenken voor de ontwikkelingsvraagstukken. Dit heeft geresulteerd in een integraal ontwikkelingsplan: ‘Masterplan Suriname Future Proof 2030’. Als onderdeel van dit plan heb ik in 2012 een aantal initiatieven ingebracht, met - niet onbelangrijk - een aanvraag voor volledige financiering door externe partijen. Het betrof een totale investering van €300 miljoen voor duurzame grootschalige projecten: cacaoteelt annex verwerkingsfabriek, afvalverbrandingscentrale met opwekking van elektriciteit (‘waste to energy’ plan), koesoewe-teelt en verwerking van koesoewe tot kleurstoffen. Minimaal 2000 arbeidsplaatsen extra!

Nut en noodzaak van grootschalige projecten
Dergelijke grootschalige projecten dragen bij aan een substantiële regionale spin-off: creëren van extra werkgelegenheid, stimulans voor investeringsbedrijven, onderwijsniveau wordt in de slipstream op een hoger level gebracht (opleiden van personeel) en fundamentele zaken als gezondheidszorg, ruimtelijke ordening, huisvesting worden aangepakt. Het opwekken van energie is noodzaak voor de ontwikkeling van productiebedrijven en industrie. Dit zou met een ‘waste to energy’ plan kunnen worden gegarandeerd. Een positieve bijkomstigheid: alle afvalsoorten in Suriname (en regionaal) worden opgeruimd (winst voor volksgezondheid).  

Suriname beschikt over human capital
Suriname heeft de potentie om zich te ontwikkelen, er zijn genoeg (jonge) capabele Surinamers. Het is straks van groot belang om regering en parlement (coalitie/oppositie) zorgvuldig samen te stellen, daarna strategisch en planmatig de juiste kaders uit te zetten en hieraan uitvoering te geven.

Ambtelijk apparaat en politiek bestuur na de verkiezingen
Politici zullen na de verkiezingen plannen moeten ontwikkelen, er moet wetgeving komen, implementatie van checks and balances en grote projecten moeten worden opgestart. Mensen die zich verkiesbaar stellen lijken soms geen besef te hebben dat een land besturen geen ‘piki pley voetbal’ is: het is topsport en teams moeten met respect samenwerken. Al bij de kandidaatstelling voor parlement en ministerschap zouden criteria moeten gelden (minimale leeftijd, antecedentenverklaring, ervaring, etc.). Kandidaten moeten geen onervaren eendagsvliegen zijn. We hebben nu mensen nodig met kennis, ervaring en bovenal: competent. Mensen die problemen de baas kunnen en bouwen aan welvaart en welzijn.

Wi mu seti kondre bun
Ik ben, evenals andere initiatiefnemers, niet verder gekomen dan het investeringsloket, ministeries en districtscommissarissen: Initiatieven in het landsbelang worden doodgeslagen. Fa dan? Het blijft gissen naar de achtergrond: Is het omdat ik geen partijlid ben? Of een kwestie van ‘names and faces’? Onkunde of onwil van besluitvormers? 

Om geen enkele politieke partij tekort te doen pleit ik voor een politiek/ambtelijk apparaat, gericht op transparante besluitvorming, waarbij het gezamenlijke doel niet uit het oog wordt verloren. Het is dan ook van het allergrootste belang om bij de komende verkiezing de juiste mensen te kiezen.

T. Sansaar