In de media is bekend gemaakt dat Suriname een van de landen is met een laag corona-verspreidingscijfer met een lage besmettingscurve. Dat is natuurlijk heel goed nieuws, waar we blij mee zijn. Veel mensen beseffen het sluipende gevaar van deze besmettelijke ziekte echter niet. Dit coronavirus gaat rond in de samenleving en velen weten niet dat de kans om anderen te besmetten het grootst is voor mensen die nog niet de symptomen van de ziekte vertonen. Men heeft geen keelpijn, hoest of koorts. En weet dus niet dat men ziek is en loopt vrij rond. Het besmettingsgevaar is dan juist het hoogst. Afstand houden dus! De mensen die eenmaal ziek zijn, verspreiden minder virus, omdat ze maatregelen nemen en binnenblijven, of een mondkapje dragen. Er wordt gezegd dat binnen enkele dagen (of weken) Suriname coronavrij zal zijn. Maar kunnen we dit zo gemakkelijk met zekerheid stellen?  


Om te weten wat de status van de ziekte is in de gemeenschap, moet er getest worden. Immers: meten is weten! Maar hoe bepalen we wat er gemeten moet worden en hoeveel personen getest? Een basisuitgangspunt in de informatica (Shannon) veronderstelt, dat je met de dubbele frequentie van het signaal dat je verwacht, moet meten. Dit betekent simpel gezegd, dat het getal dat verhoudingsgewijs tussen het aantal zieken en gezonden wordt gemeten, verdubbeld moet worden voor het aantal dat getest moet worden. 


1. Stel we meten niet. Dan hebben we 0 gevallen en gaan mensen aan ‘andere’ ziektes dood.
2. Stel we meten alleen mensen die zich aanmelden in het ziekenhuis. Dan meten we duidelijk te weinig om een goed beeld te krijgen van de omvang van dit gezondheidsprobleem.
3. We weten dat in een aantal landen 25% van de besmette personen niet het ziekenhuis bereiken. Dit geldt bijvoorbeeld voor landen als de US, Spanje en Italië. Allemaal Landen met goede transportinfrastructuur en eigen wagenbezit, waar mensen zelf naar het ziekenhuis gaan. Hoe zit dat met ons afgelegen binnenland?

4. In Suriname is het aantal besmette personen dus waarschijnlijk meer dan 25% hoger dan tot nu toe is geconstateerd. De afwijking van onze buurlanden is dermate groot met Suriname, dat in vergelijking de getallen ongeloofwaardig lijken. De teller in Frans-Guyana is bv. al hoger dan 100 besmette gevallen. De kans op een uitbraak in Suriname is nog steeds aanwezig, omdat we niet gericht meten op Corona.


Stel we zijn zuinig vanwege het tekort aan testmateriaal, dan zijn de gezondheidswerkers het meest risicovol. Die zouden als eerste moeten worden getest. Daarmede krijgen we nog geen beeld hoe het zit met alle andere groepen in de bevolking. Sterker nog: gezien onze gediversifieerde samenleving, zou net als bij het nemen van een kiezerssteekproef, geselecteerd moeten worden op testpersonen om een goed demografisch beeld te krijgen van de huidige status van Corona. Meestal wordt er getest in Paramaribo. In de verschillende districten zou in dit geval ook apart getest moeten worden. Dat men buiten Paramaribo ver uit elkaar woont, is nu een voordeel voor de districten.  

 

Als dit probleem serieus wordt genomen kan verondersteld worden, dat sinds de start van de besmetting er 10 mensen getest en positief zijn bevonden. We hebben ca. 800 personen in quarantaine gehad. Er zijn 404 personen getest, volgens mevr. Jessurun. Het aantal besmettingen is geconstateerd op 10. Op elke 404 mensen die we testen zouden er dus 10 besmet zijn. Dit is 2.5%.

Uitgaande van dit cijfer zouden we 2 x 2.5% x 500000 (inwoners) of 25.000 personen moeten testen. 2 staat voor het theorema. En 2,5% staat voor de vastgestelde frequentie van voorkomen per 100. Om een volledig beeld te krijgen van de status van corona in onze gemeenschap zou deze berekening gelden. Dit is nota bene een minimumaantal.

 

STREI! hoopt dat de 400 miljoen SRD die de regering heeft vrijgemaakt op transparante wijze zal worden besteed. Diverse voorzorgsmaatregelen zoals de opvangcapaciteit, het trainen van het verplegend personeel en het aanschaffen van de juiste apparatuur, krijgen al aandacht. Belangrijk is dat er meer aandacht komt voor het testen van mensen en het aanschaffen of produceren van mondkapjes, zodat de beëindiging van de Lock down op een gestructureerde, wetenschappelijke manier kan worden uitgevoerd!