In het oog springt de laatste tijden dat Suriname zich enorm inzet voor het 19,5 miljoen euro debacle. Na alle inzet begint het er toch veel van te hebben dat het een gemeen spel is gedirigeerd vanuit overzeese krachten. De gelden zijn van Suriname en indien er vermoedens zijn van strafbare feiten (hetgeen toch echt zeer discutabel lijkt vanwege het relatief klein bedrag waarover het gaat) zou op zijn minst nu door het openbaar ministerie van Nederland specifieke informatie moeten worden gegeven over die vermeende strafbare feiten. Al maandenlang houdt men de gelden van een land vast en stremt daarmee het valutaverkeer voor het gehele land en wordt iedereen die enig belang heeft bij valuta, gedupeerd. 
Schandalig schaamteloos natuurlijk. 

Als we de Nederlandse geruchten mogen geloven dan zou het vasthouden van de Surinaamse gelden te maken hebben met de drugscriminaliteit (witwaspraktijken). Laten we eens kijken naar de drugswereld van Nederland. 
Volgens het Europese waarnemingsbureau voor drugs hebben in het afgelopen jaar 3,5 miljoen Europeanen coke gebruikt. In totaal zo'n 120.000 kilo. De straatwaarde in Europa van een kilo drugs : meer dan 100.000 euro. 
Risico havens: Rotterdam, Vlissingen en Antwerpen. 
Belangrijkste drugs exporterende landen: onder meer Brazilië, Venezuela en de Caribische eilanden. 

Heeft de scherpere controle het gewenste resultaat? 
In 2018 is in Nederland 74.000 kilo drugs in beslag genomen met een waarde van 1,8 miljard euro. Volgens Max Daniël, portefeuillehouder drugs van de Nationale Politie, speelt Nederland een cruciale rol in de doorvoer van de cocaïne over de rest van Europa. Maar volgens Daniël heeft die enorme vangst weinig effect gehad: "Het is niet zo dat we ze daarmee een hele slag hebben toegebracht, want dan zou dat meteen herkenbaar moeten zijn in het bedrag per kilo en dat bedrag is constant gebleven", zegt hij. "Daaruit mag je concluderen dat er nog veel meer naar Nederland komt dan wij ons kunnen voorstellen, als zelfs dit soort hoeveelheden geen invloed hebben op de prijs. (bron: Nieuwsuur) 
Ter illustratie van het immens drugsprobleem van Nederland moge verder dienen, drugshaard Rotterdam. 
In Rotterdam zijn in 2018: 
- 261 hennepkwekerijen ontmanteld
- auto's met een totale waarde van 342.360 euro in beslag genomen
- 11 zaken door de burgemeester gesloten
- 247 vuurwapens en 130 nep-vuurwapens in beslag genomen
- in de haven 18.947 kilo cocaïne, 3378 kilo hasj, 241 kilo marihuana en 58 kilo heroïne onderschept
- en is beslag gelegd op 15.789.588 euro crimineel vermogen. (bron: NOS.nl) 

Als Nederland geen narcostaat is en Rotterdam geen narcostadje is, dan moeten we de definitie van narcostaat wijzigen. 
Wat is de definitie van narcostaat? Zowel in het parlement als in de rechtbank wordt de Dikke Van Dale bij taalkwesties gebruikt als scheidsrechter. Volgens dit woordenboek is een narcostaat een „staat waar grootschalige productie van en/of handel in narcotica plaatsvindt”. Dat is stellig het geval in Nederland. Als parlement en rechtbank dus consequent zouden zijn, is er geen ontkomen aan: Nederland is een narcostaat. Plus een drugsstaat en narcocratie, want Van Dale geeft bij deze woorden als enige definitie: ‘narcostaat’. (bron: NRC.nl) 

Volgens onderzoekers wordt er jaarlijks voor zo'n 16 miljard euro witgewassen in Nederland. Het geld zou voor 90 procent van drugshandel en fraude afkomstig zijn. De onderzoekers van de Universiteit Utrecht waarschuwden in Trouw dat fraude toeneemt en dat de onder- en bovenwereld met elkaar verweven raken. Het onderzoek werd gedaan in opdracht van het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum. 

Nederland wordt al sinds 1996 een narcostaat en drugsstaat genoemd. Voor het eerst in een Frans overheidsrapport.
Het is uit rapporten van Nederlandse deskundigen en terzake bevoegde autoriteiten ook duidelijk dat ‘the war on drugs’ tot nu toe geen enkel effect heeft op de multi miljarden business die de drugshandel is, noch op de 3,5 miljoen gebruikers (dat is 7 x totaal Suriname). 

De roep naar legaliseren van die hele handel wordt dan ook steeds groter schrijven Nederlandse media. Hoe het ook zij, de Surinaamse gelden ongefundeerd linken aan strafbare feiten is geen zuivere koffie. En wat opvalt is dat het aan de zijde van de Suri-diaspora die zich op de borst slaat hoeveel hart zij heeft voor de Surinaamse zaak en hoe goed zij de economie kunnen analyseren, oorverdovend stil is over het 19,5 miljoen euro debacle. Het is de hoogste tijd dat mensen die pretenderen hart te hebben voor Suriname, dat ook tonen. Practice what you preach en Nederland moet maar gelden van Surinamers niet proberen te stelen. 

Mr. Drs. Sharmila Kalidien-Mansaram