Terwijl Elly Purperhart (m) een medewerkster een wasi geeft, roert opvolger Vanessa Konigferander in de kappa met swit watra. (Foto Ranu Abhelakh)
Winti priester Elly Purperhart (82) heeft de jaarlijkse ‘Swit Watra Wasi’ op het Onafhankelijkheidsplein overgedragen aan de Federatie van Afrikan Srananman. Het ritueel is vandaag uitgevoerd door Vanessa Konigferander. “De bloemen in het water zijn gemaakt door God, hij is hier en deze wasi heeft geen kwade bedoeling en is geen afgoderij”, verduidelijkt Puperhart net voor haar laatste handelingen. “De Swit watra is geestelijke voeding voor het lichaam, net als gasoline voor je auto.”

Vanaf 1993 is Purperhart samen met leden van de Federatie elk jaar op 31 december op het Plein. Met het mengsel van water, verschillende bloemblaadjes en geurtjes in een kappa, heeft zij door de jaren heen honderden Surinamers en toeristen een wasi geven. “Het is een culturele traditie geworden. Elk jaar komen er meer mensen er op af. Sommigen bellen mij maanden erna om te zeggen dat zij de positieve vooruitgang in het leven merken.” Volgens Purperhart zal elke persoon met een oprecht hart, ongeacht religie of culturele achtergrond die zich wast of het gezicht even nat maakt met de swit watra, zeker ervaren dat alles goed zal verlopen in het nieuwe jaar.

Alles wat de klok tegenwoordig slaat in overdragen aan jongeren, grapt Purperhart. Haar assistent Rita Ravenberg, de aanwezen persoon om de traditie voort te zetten, kon door omstandigheden niet aanwezig zijn. Het ritueel zelf heeft niets te maken met de Winti religie, benadrukt Purperhart. Het gaat er slechts om dat de persoon die ‘wast’ rein en schoon van binnen moeten zijn. De persoon die de wasi ondergaat, “zijn of haar geest, de yeye moet het accepteren”. Voor Konigferander is het een hele eer om bezoekers te wassen met de swit watra. Deze heeft zij samen met Purperhart bereid. “Voor je dit kan doen moet je wel enkele weken vooraf vasten en mediteren. “

Voor Iwan Wijngaarde, voorzitter van de Federatie, is door de overdracht een manier van de Afrikaanse beschaving behouden. Jongeren worden op deze manier bewuster gemaakt. Suriname wordt op deze manier ook gediend, vindt Wijngaarde. “Personen ongeacht hun achtergrond in kleur en geur komen voor de wasi. Je ziet de eenwording en het respect groeien voor andermans beschaving. Men wast zich schoon en maakt ruimte voor het goede.” Purperhart zegt dat haar aanwezigheid in 2014 echt haar laatste keer op het Plein is geweest. Zij heeft naast een gebed, alleen nog de personen belast met het ritueel zelf een wasi gegeven en daarmee officieel afscheid genomen van deze owru jari traditie.