Parlementariër Roché Hopkinson van de NDP-fractie. (Foto: Raoul Lith)
Assembleelid Roché Hopkinson heeft met zijn vragen lijnen en relaties van de regering met wereldgigant Blackrock blootgelegd. De NDP-parlementariër zei in zijn toespraak in tweede ronde van de ontwerpwet Wijziging Brokopondo Overeenkomst 27 januari 1958 dat Alcoa niet al zijn shareholders heeft bekendgemaakt aan Suriname. Hij vroeg de regering om duidelijkheid in een aantal zaken waar een waas over hangt. Eén van die zaken waren de shareholders van Alcoa.

Hopkinson deelde dinsdagavond mee dat wereldgigant Blackrock sinds 2012 één van de aandeelhouders is van Alcoa. Met een portefeuille van zo'n 8 triljoen US$ heeft Blackrock aandelen in honderden sleutelbedrijven en banken over de hele wereld, blijkt uit onderzoek van het DNA-lid. Zo is Blackrock ook de grootste aandeelhouder van multinational Newmont en heeft het investeringen in Iamgold.

Dichterbij heeft Blackrock aandelen in Wartsila. En is Suriname Gas and Electricity Industry NV van ondernemer Dilip Sardjoe de alleen vertegenwoordiger van Wartsila in Suriname. Hopkinson heeft uit de doeken gedaan dat gebleken is dat Wartsila al dan niet via Suriname Gas and Electricity Industry NV duurzame contracten heeft met Newmont Suriname, EBS en Staatsolie NV.

Uit de jaarrapportages van Blackrock is gebleken dat de Staat Suriname verscheidene leningen heeft genomen bij Blackrock waarvoor staatsobligaties als onderpand zijn gegeven. "Wat de totale som van de lening is en tegen welke rente is nu nog niet bekend," stelde Hopkinson. Hij wil van de regering weten wanneer deze leningen zijn uitgegeven en wat de totale som is, waarvoor er is geleend en tegen welk bedrag. "Ik vraag de regering om hierop middels bewijsstukken onderbouwd antwoord op te geven."

De NDP-parlementariër was ook kritisch over de huidige concept overeenkomsten en de wet schadeloosstelling. Hij stelde dat Suralco in het concept wordt gevrijwaard van toekomstige wetgeving en rechterlijke uitspraken danwel de aansprakelijkheden die daaruit voortvloeien. "Als rechtgeaarde burger van dit land gaan deze bepalingen mijn pet ver te boven." Hij vroeg zich af in welke mate de wetgever zich zou moeten beperking over de toekomstige wetgeving. "Zou een soevereine staat zijn wetgeving op maat moeten afsnijden voor elke multinational die hier is of wil komen of sterker nog wenst te vertrekken?" Nog interessanter vindt Hopkinson het hoe de wetgevende macht kan bepalen dat geen enkel toekomstige rechterlijke uitspraak in het nadeel van Suralco, Alcoa en andere mag zijn of dat als deze multinationals worden veroordeeld dat Suriname daar voor zou moeten instaan. "Regering hoe kan dat?"

Eén van de andere tien punten waar Hopkinson kanttekeningen bij heeft geplaatst is dat het aangaan van een vaststellingsovereenkomst zeer nadelig is. Het omvat dat partijen overeenkomen dat slechts datgene dat is overeengekomen van elkaar kan worden verlangd. Hopkinson wijst erop dat zoals het concept daar ligt het geen ruimte bied om bij een eventueel conflict meer te eisen dan wat in de overeenkomst staat. "Dit is het ook het geval al zou er sprake zijn van een reële onderbouwing door feiten en bewijs. Ik doe het voorstel om dit wel te wijzigen."