“Het mag nooit een misdaad zijn om homo te zijn", zei minister Hillary Clinton van Buitenlandse Zaken in Genève bij de Verenigde Naties in december 2011. "Homo's worden geboren in iedere samenleving in de wereld."
In het publiek in Genève zaten ook vertegenwoordigers uit landen waar homoseksualiteit verboden is, zoals Pakistan en Afghanistan. In Saudi-Arabië, Iran en de Verenigde Arabische Emiraten staat er de doodstraf op. Veel ambassadeurs verlieten de zaal toen Clinton klaar was met haar toespraak. Terwijl in Amerika en andere landen men beleid ontwikkelt om homorechten te beschermen, merken we een neiging bij bepaalde politici in Suriname om homoseksualiteit te veroordelen en homo’s te criminaliseren.

Terwijl de prijzen van levensbehoeften met de dag duurder worden en het gezinshoofden en kostwinners enorme inspanningen kost om het hoofd boven water te houden doen sommige DNA-leden alsof zij niets beters te doen hebben dan klinkklaar zeuren over de seksuele geaardheid van een ander. Een homorechten discussie die zijdelings werd gevoerd tijdens de debatten over de basiszorgverzekering. Men heeft het over langs sluipwegen homorechten in de wet opnemen, terwijl bij onder andere de wet op de zedenmisdrijven onder partners ook man- man en vrouw-vrouw relaties zijn opgenomen. Sommige van de DNA-leden (zoals Misiekaba) die nu schreeuwen, zaten toen ook in het parlement en hebben toen hun mond dichtgehouden.Waarschijnlijk hadden ze het toen te druk met het op podia klimmen in camouflagepakken en amok maken.

Bij eerdere gelegenheden heb ik de meningen van enkele DNA-leden (volksvertegenwoordigers) vernomen over de groep mensen die wordt aangeduid als de LBGT (lesbiennes, homo’s, bi-seksuelen en transgenders ). Vooral de mening van DNA-lid Ronny Asabina zorgt voor consternatie bij mij. Voor een vrij progressieve parlementariër (met wiens zienswijzen ik het vaker eens dan oneens ben) is hij op dit vlak erg conservatief, neigende naar bekrompenheid. Veel meer waardering heb ik voor de mening van DNA-lid Ruth Wijdenbosch die haar mening geeft los van haar religieuze overtuiging. Iedereen mag een mening hebben en die ventileren binnen de grenzen van de wet doch het valt mij op dat degenen die anti-homo uitspraken doen, hun zienswijze vaak proberen te verklaren vanuit een religieus optiek.

Nu is in mijn conceptie een theologische discussie een enorm hachelijke aangelegenheid en begeef ik mij niet graag op glad ijs. Ik tracht te allen tijde het grootst mogelijke respect op te brengen voor de religie van elk ander en vergaar ook enige basiskennis van alle de in Suriname voorkomende religiën. Ik vind dan ook dat anti-homo uitspraken die gedaan worden onder het mom van God en religie niet steekhoudend zijn, soms zelfs op het afkeurenswaardige af. Het is namelijk duidelijk dat degenen die dit soort uitspraken doen pretenderen de religieuze wijsheid in pacht te hebben of het alleenrecht te hebben op de religie. Deze zelfverklaarde moraalridders pretenderen ook een beter mens dan wel meer mens te zijn dan degenen die niet hetero zijn. sommigen pretenderen zelfs dat zij de enigen zijn die tot het menselijk ras gerekend kunnen worden. Homo haters lijken in dit opzicht veel op de etnocentrische en gewelddadige koloniale overheersers die onder andere hun religie hebben opgedrongen (middels onder andere dwangmatige en gewelddadige kerstening) aan de rest van de wereld. Zij waanden zich superieur aan ieder ander en ieder ander had zich te schikken naar hun inzichten, naar hun waarden en normen.

Er zijn onder andere een aantal zaken die wij goed in de gaten dienen te houden indien we het hebben over de LBGT’s.
1. Vanuit juridisch oogpunt bekeken is de ene mens niet meer of minder mens dan de ander en is dus discriminatie op basis van seksuele geaardheid uit den boze. Artikel 8 van onze grondwet is daar heel erg duidelijk over: ‘niemand mag op grond van zijn geboorte, geslacht, ras, taal, godsdienst, afkomst, educatie, politieke overtuiging ,economische positie of sociale omstandigheden of enige andere status gediscrimineerd worden’. Voorts geeft artikel 9 van de grondwet aan date en ieder recht heeft op fysieke, psychische en morele integriteit en mag niemand worden onderworpen aan folteringen, vernederende of onmenselijke behandeling of straf.

2. Vanuit politiek oogpunt bekeken hebben ook de LBGT’s stemrecht en daarmee maken ze zoals elk ander ook recht op vertegenwoordiging;
3. Vanuit religieus oogpunt bekeken dient men onder andere zijn naaste lief te hebben. Binnen het Hindoeïsme en met name binnen het scheppingsverhaal zoals neergelegd in het Srimad Bhagavatam, zijn de LBGT’s zo geschapen dus worden ze met die geaardheid geboren en kan men hen niet verwijten gekozen te hebben voor die geaardheid uit een soort mode fantasie ;
4. Vanuit sociologisch oogpunt bekeken zijn de LBGT’s een onlosmakelijk deel van onze samenleving en dienen hun waarden en normen gerespecteerd en geïncorporeerd te worden in het al bestaande waarden en normenstelsel;
5. Vanuit humaan oogpunt bekeken kunnen we niet anders concluderen dan dat de LBGT’s niet onheus bejegend mogen worden.

Naar mijn mening dienen homorechten in de grondwet te worden verankerd waardoor zij de uitdrukkelijke bescherming van de wet kunnen hebben. Het is jammer dat een aantal mensen (waaronder volksvertegenwoordigers) denkt dat zij voor anderen mag bepalen op welke wijze die anderen invulling moeten geven aan hun seksuele leven. De vraag die we voor onszelf moeten beantwoorden is of wij het zouden toestaan als een derde ons zou komen voorschrijven/opdringen hoe ons gedrag zou dienen te zijn binnen de echtelijke kamer of binnen het echtelijk bed. Het is gênant dat er nog mensen zijn die geloven dat homo-zijn een modegril is, een soort westerse uitvinding terwijl homo’s in iedere religie en cultuur geboren worden. Het is een menselijke en maatschappelijke realiteit waarmee wij op een weloverwogen, volwassen en respectvolle manier dienen te dealen. Dat houdt in de eerste plaats in dat wij respect dienen op te brengen voor homorechten die ook mensenrechten zijn en dat wij bovenal en vooral als politici dienen te waken voor verspreiding van haat jegens dan wel het opjagen van een al verdrukte groep. En als we maar niet anders kunnen dan zeuren moeten we over brandende maatschappelijke issues zeuren die grote delen van de samenleving beroeren.

Mr.drs.Sharmila Kalidien - Mansaram