48 landen verdeeld over de verschillende continenten waren aanwezig op de eindronde.
Illustratie: wikipedia.org
Het Wereldkampioenschap Voetbal (WK) is in volle gang. Terwijl de meeste landen reeds huiswaarts zijn gekeerd, bekeren acht landen verder om te bepalen wie uiteindelijk niet alleen beslag mag leggen op de felbegeerde wereldbeker maar meer nog het grootste deel van de prijzenpot mag opstrijken. De Winnaar komt namelijk in aanmerking voor maar liefst 50 miljoen Amerikaanse dollars, terwijl de acht kwartfinalisten al verzekerd zijn van een slordige 18 miljoen Amerikaanse dollars. Niemand kan ontkennen dat de prijzenpot aantrekkelijk is en dat er veel leuke momenten zijn, waardoor het volgen van het WK voor menigeen wel een leuke bezigheid is. Helaas gebeuren er toch ook minder prettige dingen die een schaduw werpen op het eindtoernooi waar velen heel lang naar uitgekeken hebben.

Zo werd de voetbalwereld geconfronteerd met vele discrepanties in de normering van gelijksoortige situaties. Ook de manier waarop de wedstrijd tussen Frankrijk en Paraguay geleid is, heeft niet alleen bij de neutrale toeschouwer vele tongen losgemaakt, maar ook bij verschillende oud beroepsvoetballers die als commentatoren actief zijn bij gerenommeerde nieuwszenders. Voorts was de afwikkeling van de toegekende rode kaart van een Amerikaanse speler opzienbarend en spraken media wereldwijd er schande van. Alsof dat nog niet genoeg was, verliep ook de wedstrijd tussen Egypte en Argentinië niet zonder incidenten. Velen vragen zich hardop af of deze editie van het WK in achterkamers geregisseerd is. 

Werd in het verleden door de FIFA geroepen dat er geen politieke inmenging mag zijn bij voetbalaangelegenheden in de lidlanden, tijdens dit toernooi is er een duidelijke verwevenheid van de politiek met de voetballerij te merken. Behalve dat voetballers de dupe zijn geworden van politieke spanningen tussen landen, merken we duidelijk de ongewenste invloed van de hoofdorganisator in arbitrale beslissingen met als gevolg: openlijke partijdigheid. Het is onvoorstelbaar dat bij een voetballer die wegens een onbesuisde overtreding de rode kaart getoond was, deze na politieke inmenging wordt geschrapt. Echter blijft bij een andere voetballer die nadat hij getergd is door de tegenstander en een overtreding begaat die met de gele kaart bestraft is, deze ondanks het verzoek van zijn bond, gehandhaafd.

Alsof dat nog niet genoeg is heeft de FIFA alleen Argentijnse arbiters aangewezen voor de wedstrijd tussen Frankrijk en Marokko in de kwartfinales, terwijl Argentinië nog in de race is en de wedstrijdleiding invloed zou kunnen uitoefenen op het verloop van de wedstrijd in deze cruciale fase van het toernooi. Door alle controverse gaan er van verschillende kanten stemmen op om de FIFA-voorzitter af te zetten. Wie in de veronderstelling leefde dat sport verbroedert, merkt tijdens deze eindronde dat sport juist tweedracht zaait en vooral dat mensen heel erg gemeen zijn naar elkaar toe. Een sterspeler is zelfs door iemand buiten de sport verbaal aangevallen en racistisch bejegend. Dichterbij huis hebben we kennis genomen van de racistische uitlatingen aan het adres van allochtone voetballers van Oranje die hun strafschop niet scoorden. Al met al is dit WK niet alleen het grootst in opzet, maar ook in controversiële praktijken, waardoor de amusementswaarde enorm gedaald is. 

Mireille Hoepel