Het is regentijd in Suriname.
Het laboratorium heeft inmiddels chikungunya-gevallen bevestigd.
Wat vandaag nog losse meldingen zijn, kan morgen een epidemie worden.
Maar dit is geen onzichtbare vijand.
De mug die chikungunya verspreidt, broedt in onze eigen erven.
In lege emmers.
In autobanden.
In bloempotten.
In verstopte dakgoten.
In elk beetje stilstaand water waarin muggen hun eitjes kunnen leggen.
Wie nu wegkijkt, kweekt morgen ziekte.
Zwangere vrouwen lopen extra risico.
Een simpele muggenbeet kan gevolgen hebben voor het ongeboren kind.
Dit is geen bangmakerij dit is medische realiteit.
Daarom zeggen wij:
Spiegeltje, spiegeltje aan de wand…
wie laat de muggen broeden in zijn eigen land?
Niet de overheid.
Niet de buurman.
Niet BOG,wijzelf
Een schoon erf is geen luxe.
Het is volksgezondheid.
We moeten een aanspreek-milieu creëren:
elkaar durven zeggen:
“Buurt, je dakgoot zit vol water.”
“Vriend, die bak achter je huis is een broedplaats.”
“Zuster, ruim dat vat op het is gevaarlijk.”
Niet om te beschuldigen.
Maar om te beschermen.
Wie zijn erf schoonhoudt, beschermt niet alleen zichzelf maar ook zijn buurvrouw, zijn kinderen, en het ongeboren leven.
Suriname kan deze uitbraak stoppen.
Maar alleen als we in de spiegel durven kijken.

John Codrington