Er zijn altijd mensen die kritisch zijn, wat je alleen maar kunt toejuichen. Dit houdt mens, regering en land scherp. Er is echter een verschil tussen kritisch zijn en altijd zeiken. Zeiken, een ander woord voor urineren of plassen, doe je elke dag meerdere keren en iedereen weet dat als je eenmaal begonnen bent met plassen, stoppen niet meer lukt. In het geval van urineren is dat alleen maar prettig (en gezond), wanneer het om verbaal zeiken gaat, is het een ander verhaal.

Mij werd de afgelopen dagen verweten te zijn overgestapt naar een andere politieke partij in de hoop daar een baan te vinden. Met andere woorden, de financiële argumenten wonnen het in de ogen van de auteur van de principiële. Dat mensen een mening over me hebben, mag absoluut. Alleen ga me niet van dit soort zaken beschuldigen, want het slaat nergens op. In het Verenigd Koninkrijk kan ik acht keer meer verdienen dan hier. Voor het geld was ik dus wel daar gebleven.

Nu is het me helemaal niet te doen om het halen van mijn gelijk of het blootleggen van een zeikerd met een bijzonder laag IQ. Wat ik wel wil doen, is duidelijk maken dat dit soort geneuzel precies hetgeen is dat Suriname niet kan gebruiken. We staan voor enorme uitdagingen en hebben dé kans van ons leven om Suriname niet langer een arm land te laten zijn. Met ‘we’ bedoel ik overigens niet de politieke partij waar ik me aan heb verbonden, niet de nieuwe regering, maar heel Suriname, van de jongste baby tot de oudste inwoner en van de bakker op de hoek tot de president. Discussies mogen er altijd zijn, maar laten we elkaar niet voor van alles en nog wat uitmaken. Volgens mij maakt ons verleden heel duidelijk dat dit niet de gewenste gang van zaken is.

Tijd voor een familiefeest
Suriname wordt op dit moment bestuurd door zes partijen, en daarmee door een zeer groot aandeel van de kiezers. Zie het als een familiefeest. Hoe groter de familie is, hoe groter de kansen zijn. Discussies zijn er altijd, zeker als er een flink gezelschap is. Op de betere familiefeesten eindigen deze discussies altijd op een vruchtbare manier. De hoofdrolspelers zijn het eens, en als dat niet zo is, respecteren ze elkaars mening en kiezen ze voor de optie die de meeste aanwezigen tevreden stelt.

Tijdens discussies is het essentieel om respect voor elkaar te hebben. Dat houdt onder andere in dat er geen onwaarheden de wereld in worden geslingerd, dat er niet met modder wordt gegooid en dat het servies de discussie overleeft. Scherven mogen dan wel geluk brengen, als het servies genaamd Suriname in stukken op de grond ligt, komt het met het geluk niet meer goed.

Zullen we dan ook proberen om het gezellig te houden en met zijn allen te werken aan de ontwikkeling van Suriname? De oliemiljarden zijn een meer dan welkome steun in de rug. Suriname heeft het geld hard nodig. En wat mij betreft, ik vind familie vele malen belangrijker dan geld.

R.F.N. Bouterse