In plaats van inhoudelijk in te gaan op de ernst van de uitgelekte regeringsbesluiten, reageert het Kabinet van de President met een verdedigend persbericht over procedures en een dreigende toon richting de media. Transparantie wordt als fundament van goed bestuur geprezen, maar wanneer de praktijk ter discussie staat, verschuift de aandacht opvallend snel naar het opsporen van de bron van de informatie over missives die viraal zijn gegaan. Starnieuws heeft zeker 51 keer - net zoveel Assembleeleden die gekozen zijn - de missives ontvangen. 

De uitgelekte missives hebben geleid tot breed maatschappelijk debat en verontwaardiging over integriteit in de besluitvorming van de regeringsraadsvergadering onder leiding van president Chan Santokhi. Terwijl er zoveel kritiek werd geleverd en zelfs een wet is aangenomen over dat het crimineel gedrag is om voertuigen en bezittingen van de Staat voor een appel en een ei over te kopen, maakt deze regering zich hier ook schuldig aan. Dit is hypocriet gedrag en het vertrouwen in politici wordt met de grond gelijk gemaakt. De nieuwe regering mag dan weer voertuigen aanschaffen voor het aankomende kabinet. 


Toch blijft een inhoudelijke reactie op de inhoud van de besluiten uit. In plaats daarvan herhaalt het Kabinet dat besluiten “juridisch getoetst” zijn en door “drie lagen van controle” gaan. Dat deze controlemechanismen kennelijk toch ruimte lieten voor omstreden besluiten, blijft onbesproken.


Onderzoek naar lek 
Het Kabinet van de President meldt in een reactie dat het Openbaar Ministerie is verzocht een onafhankelijk onderzoek te starten, niet naar de inhoud van de missives, maar naar het lekken ervan. Daarbij richt het onderzoek zich op wie de informatie zonder mandaat heeft gedeeld en of er sprake was van kwade opzet of financieel voordeel. Over het eventuele financiële of morele voordeel dat uit de betreffende besluiten voor bewindslieden voortvloeide, wordt echter geen woord gerept.

Opvallend is de indirecte uithaal naar de pers. Terwijl in de verklaring wordt gesproken over waardering voor een vrije pers, volgt meteen een oproep tot “zorgvuldige en goed geverifieerde onderzoeksjournalistiek”. Dit suggereert twijfel aan de betrouwbaarheid van de berichtgeving, zonder aan te geven wat er feitelijk onjuist zou zijn gepubliceerd. De indruk wordt gewekt dat de boodschapper ter verantwoording wordt geroepen, niet de boodschap.

De uitgelekte documenten, waarvan de inhoud grote zorgen oproept over belangenverstrengeling, lijken eerder als ongemakkelijke feiten te worden afgedaan dan als aanleiding voor reflectie. In plaats van erkenning van fouten of transparantie over omstreden besluiten, kiest het Kabinet van de President voor institutionele verdediging. Daarmee wordt de kern van de zaak ontweken. De besluiten die de regering op de valreep neemt, lijken op een politiek van verschroeide aarde.

U kunt het bericht van het Kabinet van de President hier downloaden. 


Documenten: