Van alle misstappen van deze regering in de afgelopen vier jaar springt er één bovenuit in symboliek en impact: het bezoek van de recent veroordeelde Kadensi aan president Santokhi, en het filmpje waarin hij te zien is terwijl hij bij de president thuis kookt. Wat op het eerste gezicht lijkt op een luchtig en informeel moment, is in werkelijkheid illustratief voor de diepere morele erosie binnen het huidige bestuur. Dit is geen onschuldige PR-stunt — het is een diep verontrustend signaal van politieke desperatie.

Van hoop naar ontgoocheling
President Santokhi kwam aan de macht met een historisch mandaat. Voor het eerst stemden grote groepen niet-Hindostanen op de VHP, in de hoop op vernieuwing, eenheid en een einde aan de corruptie. Zijn bijnaam was veelzeggend: “de Sheriff”, de man van recht en orde. Hij beloofde corruptie, vriendjespolitiek en armoede aan te pakken — en dat sommige problemen zelfs binnen 200 dagen opgelost zouden zijn.

Vier jaar later moeten we constateren dat van al die mooie beloften bitter weinig is waargemaakt. Nu de verkiezingen naderen, wordt de schuld opnieuw gelegd bij de vorige regering en de oppositie. De VHP claimt dat zij het prima heeft gedaan, maar dat de puinhoop van haar voorgangers zó groot was, dat men pas na de machtsovername echt kon zien hoe ernstig de situatie was. Zelfs als we geneigd zouden zijn dat te geloven, dan heeft het optreden van de president in de kwestie-Kadensi dat laatste greintje geloofwaardigheid weggenomen.

Verontrustend signaal aan de samenleving
De president is er uiteraard voor alle Surinamers – ongeacht afkomst, status of verleden. Maar er is een grens. Een veroordeelde drugssmokkelaar ontvangen in je privéwoning, enkel en alleen om politiek gewin te behalen in een specifieke demografische groep, is onacceptabel. Wat zeg je hiermee tegen de jeugd van Suriname? Dat je gerust de criminaliteit in kunt gaan, zolang je daarna de juiste politieke steun betuigt?

En wat is de boodschap aan ons bevriend buurland Frankrijk? Het land waar deze man drugs naartoe smokkelde? Frankrijk, dat zoveel voor Suriname heeft gedaan: het opvangen van burgers tijdens de Binnenlandse Oorlog, de bijdrage aan de bouw van het Marwina Ziekenhuis, de veerverbinding die onze economie ondersteunt, en niet te vergeten de Franse kinderbijslag waar duizenden Surinaamse gezinnen maandelijks van profiteren.

Frankrijk kijkt mee. De wereld kijkt mee. En dit is het beeld dat wij nu van Suriname schetsen.

Vergelijking met de VP gaat niet op
Sommigen zullen aanvoeren dat ook de vicepresident een strafblad heeft. Maar het was de VHP zelf die ervoor koos om met de ABOP in zee te gaan. De ABOP is op dit moment de derde partij van het land; coalitievorming is soms een kwestie van politieke realiteit. Wat géén noodzaak is — wat een bewuste keuze is — is het thuis ontvangen van een veroordeelde drugscrimineel voor politiek theater.

Dieptepunt
In mijn ogen is dit optreden van president Santokhi het dieptepunt van de afgelopen regeerperiode. Het is een daad die niet alleen intern afkeuring verdient, maar die ook Suriname’s internationale reputatie schaadt. Het toont hoever men bereid is te gaan om aan de macht te blijven. En dat zou ons allemaal zorgen moeten baren.

Stan Angel