Het gaat niet lukken!

Als we denken dat we met dezelfde politiek: oude en corrupte politiek, dit land duurzaam zullen ontwikkelen, dan mogen we het vergeten. Het gaat zo niet lukken! We hebben vanaf 1954 tot aan 1975 het Statuut gehad, waar we onderdeel waren van het Koninkrijk der Nederlanden en binnenlands zelfbestuur hadden. En intussen zijn we ongeveer 50 jaren onafhankelijk. Het land mist een ontwikkelingsvisie en – richting en is niet duurzaam ontwikkeld. De economie is zwak met een monocultuur of plantage economie.  Verder zijn de instituten en wetgeving die goed bestuur moeten garanderen slecht ontwikkeld en zwak en is het gros van de bevolking structureel verarmd en beperkt ontwikkeld.  

Tevens ligt de zorgsector op zijn gat en eenmaal in het ziekenhuis, weet je niet of je er levend uitkomt. Een chaotische onderwijssector die totaal richting mist en de ontwikkeling van het binnenland die steeds meer een luchtkasteel blijkt, terwijl de goudsector de ganse boel daar vernietigd en vergiftigd. Onze jongeren en experts die bij bossen wegtrekken naar het buitenland. Elke dag hebben we nieuwe corrupte politici erbij en we zien de corruptie-cultuur zoetjes aan verworden tot onze genen (DNA). We dreigen als samenleving ten onder te gaan aan corruptief en ondeskundig bestuur.

De oude politieke partijen en de zogenaamde nieuwe politiek die tot nu toe langdurige regeermacht hebben gehad. Het koloniaal systeem dat was gecreëerd door de koloniale machthebbers voor hun eigen belangen, is nu geërfd door de verschillende opvolgende machthebbers/regeerders en in stand gehouden, de “nieuwe kolonisatoren”.  Nu voor hun eigen belangen. Ik benoem ze voor het gemak als de oude en corrupte politiek. Hun modus operandi: patronage, circus-politiek, populisme en etnische politiek. Bereid zijn duistere compromissen te sluiten om gemeenschappelijke belangen. (voorbeeld: laatste Leonsberg-meeting). Hun focus: macht verkrijgen en macht behouden ten koste van alles. Ze traineren wetten en zaken die goed bestuur moeten garanderen. Zaken zoals de: Aanbestedingswet,  Wet Openbaarheid van bestuur, Wet Financiering politieke organisaties, volledige operationalisatie Anti-corruptiewet en volledige decentralisatie van de districten. 

De Wet in staat van beschuldigingstelling politieke ambtsdragers houden ze in stand en parlementariërs, inclusief een gewezen voorzitter die nu als een vos de anti-corruptie passie predikt, verdedigden/verdedigen hun corrupte partijgenoten. Nagenoeg alle partijen in het parlement die hebben meegewerkt om de waarborgsom exorbitant te verhogen. Partijen die het kiesstelsel  “rechtvaardig” vonden in het verleden, maar in 2023 niet meer. Het gaat bij deze uitsluitend om enge persoonlijke of partijpolitieke belangen.

Daarom geloof ik dat het niet zal lukken! Zeker niet onder en met de oude en corrupte politiek. Duurzame ontwikkeling is niet hun prioriteit. Ook al hebben we miljarden aan olie-inkomsten. Integendeel, daar zitten ze nu op te azen. Ze hebben schulden die ze moeten vereffenen aan hun partij-sponsoren en loyalisten wat betreft de campagnes. Het zal dus slechts lukken als we andere  kundige, intelligente, eerlijke en progressieve, geen perfecte personen aan het bewind krijgen. Die in het verleden hebben getoond niet het volk te willen bestelen, die onverplicht hun gezinsvermogen hebben vastgelegd bij de notaris. Die hebben gevochten dat de Anti-corruptie-wet kwam en dat het kiesstelsel nu rechtvaardiger is. Die zich committeren om alle Surinamers te betrekken bij de ontwikkeling van het land. 

Er zijn weinige partijen waarin je deze personen kunnen vinden. Het zijn slechts enkele progressieve en serieuze buitenparlementaire partijen. Ze worden klein genoemd, omdat ze geen grote en duistere sponsoren voor financiering van hun propaganda hebben of nu onvoldoende tot geen zetels hebben om een grote impact te sorteren of weinig toegang tot de media.

Het is Nu of Nooit voor progressieve partijen om samen te werken. Zij alleen zijn in staat Suriname te redden uit de handen van de sluwe oude en corrupte politiek en om duurzame ontwikkeling te faciliteren. Zij hebben niet de last van malafide partijsponsoren en de onderwereld. Maar dat zal alleen mogelijk zijn, als de focus is op het algemeen belang en partijen bereid zijn om belemmerende factoren zoals verschillen in: partijstandpunten, anciënniteitsargumenten, in te schrijven partij – lijst, posities op de lijst en ambitie voor het presidentschap, ter zijde te schuiven.  Hierin hebben A20 en DOE reeds het voorbeeld gegeven en kijken uit naar andere serieuze progressieve partners.

De keuze is ook aan ons als volk, om door de strategie van de oude en corrupte politiek heen te prikken en dan te doen wat nodig is! Ze afwijzen en een ware revolutie te ontketenen! Maar om dat te doen hebben de progressieve partijen meer ondersteuning nodig van de samenleving. Met name: financieel, materieel en kennis van individuele Surinamers en toegang tot de media. Ook financiële ondersteuning van bonafide bedrijven is hard nodig.