Het zoeken naar goud in het binnenland van Suriname heeft door de eeuwen heen  een zware wissel getrokken op het leven van de mensen die zo opzoek zijn naar het edele metaal met een enorme economische waarde. Velen die hun gezinnen in Paramaribo hebben achtergelaten en ernaar toe zijn getrokken om een inkomen te verdienen, zijn er niet meer levend vandaan gekomen. In de recente geschiedenis zijn er zelfs binnenlandbewoners die op provisorische wijze actief zijn op de goudvelden. Vanwege de aantrekkelijke prijzen die er worden neergeteld voor het goud, zijn de gouddelvers helemaal blind voor de gevaren en risico’s waarmee de activiteiten gepaard gaan.

In de laatste decennia is het opeenvolgende regeringen niet gelukt om een duidelijke structuur te brengen in de kleinschalige goudwinning in het binnenland van Suriname. Aan initiatieven daartoe ontbreekt het absoluut niet, maar de effectiviteit daarvan staat nog altijd ter discussie binnen de gemeenschap. Sterker nog, de erupties en excessen die we hierbij meemaken spreken boekdelen. 

Ongeveer vier weken terug verschenen er wat beelden op social media waarbij er gewag van werd gemaakt dat een goudader werd ontdekt in een berg in het Matawai gebied. Kenners vertelden dat het zeer lucratief was en het werd aantrekkelijk voor de jongemannen in de directe nabijheid. Uitgaande van de verhalen lag het goud voor het oprapen in het gebied. 

In zo een situatie gaat men dan geen veiligheidsvoorschriften meer in overweging nemen. Iedereen in het gebied vaart zogenaamd  mee, totdat de tragedie zich heeft voltrokken maandag jongstleden. Ja, de mensen moeten wat verdienen aan wat de voorzienigheid aan hen heeft geschonken via de natuur. De vraag is of jij je leven daarmee moet bekopen. Hoeveel zin heeft het dan om zo een offer te brengen als je het leven niet meer hebt? 

Als we dit alles onder ogen plaatsen, dan komen wij tot één conclusie. Dat is eerlijke, open  en oprechte communicatie met de gemeenschappen in het binnenland. Indien uit een onderzoek blijkt dat er wat minimale investeringen moeten worden gedaan om de veiligheid bij de goudwinning  te garanderen, dan moet dat gedaan worden.  Externe elementen  zullen samen met lokale mensen moeten brainstormen om  wat structuur en organisatie erin  te brengen. Er moet voor wat professionaliteit en organisatie betreft, nog heel veel gedaan worden binnen de marrongemeenschap. 

Het communicatiesysteem van het traditioneel gezag zou in deze wat uitsluitsels kunnen brengen. Want de vigerende situatie bij het traditioneel gezag voldoet niet aan de aspiraties van het moderne tijdperk waarin wij leven. Maar ook de overheid moet een  bijdrage hierin leveren om de communicatiestructuur te verbeteren. De juiste wijze van de wisselwerking  van informatiestroom tussen de autoriteiten en onderdanen is een basis voorwaarde voor duurzame ontwikkeling. Als we langs elkaar heen opereren gaan we elkaar onnodig verwijten van tegenwerking en sabotage. Het werkelijke probleem zit dan juist dieper.

Ettiré Patra