Elleson Fraenk, deken van de Orde van Advocaten, tijdens haar spreekbeurt bij de installatie van Gracia Paragsingh tot procureur-generaal bij het Hof van Justitie. (Foto: Ranu Abhelakh)
"In een rechtsstaat staat niemand boven de wet, wie je ook bent en welke positie je ook bekleedt of bekleed hebt," haalt Elleson Fraenk, deken van de Orde van Advocaten aan. Ze verwijst naar het handboek van Fernandes Mendes 'Constitutioneel Recht Suriname' tijdens haar spreekbeurt woensdag bij de installatie van procureur-generaal Gracia Paragsingh bij het Hof van Justitie.

Ook Fraenk staat stil bij de ophef voorafgaand aan de benoeming van Paragsingh. "Onze Grondwet geeft ons de mogelijkheid om met dergelijke benoemingen voor het leven de – vaak enge - belangen van het moment te overstijgen." Het past volgens haar dan  ook geenszins om met dergelijke benoemingen om te gaan op een wijze die het gewicht en de ernst van de functies niet respecteren en daardoor tornen aan de onafhankelijkheid van de functionaris en daarmee die van de Rechterlijke Macht als geheel.

Waarneming is volgens de wetgever bedoeld voor bijzondere gevallen en in feite als uitzondering. Het tijdelijk karakter ervan sijpelt uit de gekozen bewoordingen voor bepalingen over dat onderwerp, merkt de deken op. "Waarnemen mag nooit zo lang duren dat zij tot onzekerheid leidt voor de functionaris ten aanzien van diens positie en diens bevoegdheden." Ze wijst erop dat wij in Suriname te vaak de gewoonte hebben om mensen - in strijd met de wet! - jarenlang in een functie te laten waarnemen. "Het is niet goed voor de persoon en het is niet goed voor de organisatie."

Paragsingh heeft ruim twee jaar waargenomen in de functie alvorens zij werd benoemd tot procureur-generaal. Ook haar voorganger, Roy Bajnath Panday, heeft jaren waargenomen voordat hij in de functie van de hoogste vervolgingsambtenaar werd benoemd.

Fraenk: "Als dit jarenlange waarnemen echter ook nog eens een keer bij de Rechterlijke Macht plaatsvindt, knaagt deze gewraakte praktijk aan diens onafhankelijkheid en dus aan het fundament van onze rechtsstaat." Ze voegt eraan toe: "Indien actoren, om eigen moverende redenen, met benoemingen die vanuit de grondwetgever als definitief bedoeld zijn, als speelbal of trektouw zouden willen omgaan, dan moeten wij – de gezamenlijke hoeders van de rechtsstaat - ons daar actief zorgen over maken."