De Brug over de Corantijnrivier. Het zou zo de titel van een oorlogsfilm kunnen zijn, waarbij de Corantijn het toneel van de strijd is. Ik ga hier niet beweren dat we het altijd even goed met onze buren uit Guyana hebben kunnen vinden, maar dit artikel heeft niks met oorlog te maken. 

En even ter info: alle buurlanden hebben conflicten. Het zijn soms net echte buren die de muziek te hard hebben staan of hun vuilnis over jouw schutting gooien. Bij de Corantijn is er onder meer onenigheid geweest over de visgronden en het grensgebied zelf. Gelukkig wordt er hard gewerkt aan de relatie met Guyana. De brug over de Corantijn speelt daar een belangrijke rol in.

Helemaal definitief is het nog niet. Maar het ziet er erg goed uit. Het voorstel is een volledig betonnen brug. Er is een flinke investering voor nodig en het is terecht dat de vraag wordt gesteld of Suriname hier wel geld voor heeft. De bedragen die in de pers verschijnen geven echter een vertekend beeld. En ze kloppen niet. Vooropgesteld, het gaat veel geld kosten. Maar de brug zelf is minder duur dan de ruim US$ 600 miljoen die in de pers te lezen was. Het is een technisch verhaal, maar er zit ook een hoop in wat ze noemen aanvaarbescherming. Overigens is het nog onduidelijk hoeveel de aanvaarbescherming precies gaat kosten. Bovendien wordt het een Public Private Partnership, wat de kosten nog een beetje drukt.

Kosten vs opbrengsten
Investeringen kosten geld, zeker als het grote investeringen zijn. Laten we eens 25 jaar terug in de tijd gaan. Toen werd er een brug aangelegd over de Surinamerivier, om de ontwikkeling van het oostelijke deel van Suriname te bevorderen. Bosje Brug zou alleen maar een hoop geld kosten en niks opleveren. De brug zou een verkiezingsstunt van toenmalig president Wijdenbosch zijn. Misschien was dat deels zo, maar het heeft Suriname ook een hoop opgeleverd. Helemaal zuivere koffie was het niet, ook niet bij de bouwer van de brug, het Nederlandse Ballast Nedam. Alleen weet ik zeker dat ik voor alle Surinamers spreek als ik zeg dat niemand meer zonder de brug wil.

Uitleg over de bouw van de Corantijnburg. Tweede van rechts minister Riad Nurmohamed van OW.

De brug over de Corantijn gaat dezelfde kant op. Niet qua steekpenningen hoor. De aanbestedingen lopen nu en binnenkort wordt duidelijk wie de klus mag gaan doen. Nee, de Corantijn gaat het symbool worden van de opstanding van Suriname. Over 25 jaar zal gezegd worden dat de toenmalige regering voor de ommekeer heeft gezorgd.
Vind je dat ik aan het dromen ben? Dat mag, en misschien is dat ook wel zo. Maar dromen zijn ook nodig. Ze zijn zelfs noodzakelijk. We kunnen met zijn allen niks doen en klagen dat we het zo slecht hebben. En dat investeringen zoals de Corantijn Suriname alleen nog maar dieper in het slijk trekken. Dat is heel makkelijk om te doen. Om te groeien zijn er investeringen nodig. Dat betekent niet dat je zomaar overal je geld aan kunt uitgeven. Maar investeringen zoals deze gaan zichzelf terugbetalen.

Voor mij persoonlijk is het leuk dat mijn vroegere buurman uit Rotterdam, Kees Boender, betrokken is bij het project. Hij is ingenieur en weet waar ie het over heeft. Het was gelukkig geen buurman die ieder weekend zijn vuilniszakken richting mijn hoofd slingerde. En zijn muziek stond ook niet te hard. Nu is hij adviseur van minister Riad Nurmohamed bij dit soort belangrijke projecten.

Brede blik
We moeten met een brede blik kijken en niet alleen naar de kosten. De brug zal veel positieve effecten hebben. Meer werkgelegenheid, de regionale handel en industrie gaan erop vooruit, de regio wordt verder ontsloten en het is een stimulans voor Surinaamse bedrijven.

En vergeet het toerisme niet. Er zijn plannen voor amusementsparken op het eiland in de Corantijn. Daar liggen grote kansen, die veel verder kunnen gaan dan alleen Suriname en Guyana. In mijn dromen zie ik al voor me dat er cruiseschepen vol toeristen aanmeren en genieten van al het moois dat Suriname en Guyana te bieden hebben. En dat is nog maar het begin. Ze weten ons mooie land steeds beter te vinden, waardoor de economie een impuls krijgt. Tel daar de werkgelegenheid, regionale handel en industrie bij op en de weg omhoog is definitief ingeslagen.

Misschien droom ik te veel. Maar dat blijf ik doen. De ene droom, Louis van Gaal als bondscoach, gaat ook een keer uitkomen. En als ik voor de effecten van de Corantijn 25 jaar moet dromen, doe ik dat graag. Suriname verdient het.

Rodney Bouterse
Coördinatie Districten op het ministerie van Openbare Werken Suriname