November 2022

Recentelijk is er heel wat stof opgewaaid over toelating van studenten tot de medische faciliteit van ADEK, omdat als ik het goed heb waren, 60-70 % van de toegelaten student van Hindoestaanse afkomst waren, terwijl de andere etnische groepen maar voor 30-40 %vertegenwoordigd waren. Eén van de oplossingen die werd aangedragen was 'positieve discriminatie'. Als ik de aandrager goed begrepen heb, doelde die op het reserveren van een aantal plaatsen voor studenten van andere etnische groepen.

De emotionele reactie van het reserveren van een aantal plaatsen zonder andere contribuerende factoren mee te nemen, geeft een zekere genoegdoening aan de persoon die behoort tot de niet Hindoestaanse etnische groep. Deze reactie komt vaak van de gedachte; “Mijn etnische groep was overgeslagen en achtergesteld in het voordeel van de Hindoestanen”. Is dat in feite de volle waarheid?

Tot nu toe heeft niemand data kunnen overleggen dat dit wel het geval is. Het zijn hypothesen of anekdotische verhalen die worden aangedragen zonder de nodige data te overleggen. Dat wil niet zeggen dat deze aantijgingen niet op waarheid berusten, maar de data die deze hypothesen zouden moeten ondersteunen zijn nog niet overlegd. Als forensisch opgeleide neuropsycholoog zou ik aan degenen die data willen overleggen, willen zeggen; Doe een 'sting operation' dan betrap je de daders op heterdaad en dan kun je die beschuldigingen onder de schijnwerper plaatsen. ”Drai anu pari a boto” (Pak het anders aan).

We zijn nu beland bij het selectieproces van de potentiële kandidaten voor de medische faculteit. Het probleem begint echter veel eerder dan bij de aanvraag om toegelaten te worden. Het begint bij de opvoeding binnen het gezin. Worden de kinderen gemotiveerd om hun best te doen en krijgen ze de ondersteuning van de familie? Zijn de kinderen gemotiveerd om hun best te doen en zich in te zetten en hard te werken om goede cijfers op school te behalen?

Het menselijke gedrag wordt in grote mate bepaald door interne motivatie, het zogenaamde 'internal locus of control' tenzij er een verstoring in het brein aanwezig is. Als wetenschapper zou ik best een historische trend willen presenteren toen de meeste artsen, juristen, onderwijzers en politici in Suriname van Creoolse afkomst waren in de jaren 1940-1960. Ik kan mij niet herinneren dat er speciale beursplekken werden gereserveerd voor andere achtergestelde etnische groepen om in Nederland (toen bestond er geen officiële universiteit in Suriname) te gaan studeren. Wat heeft gemaakt dat de toen achtergestelde etnische, groepen nu het voortouw hebben genomen, zonder dat er speciale academische plekken voor hen gereserveerd waren?

In de jaren 1970-1990 toen ik studeerde en werkte in Amerika, heeft men geprobeerd met wetgeving (Affirmatieve Action Legislation), het probleem van weinig studenten afkomstig uit minderheidsgroepen op te lossen, door studenten met lage middelbare schoolprestaties toe te laten tot de universiteit. Deze wetgeving heeft niet tot het gewenste resultaat geleid. De ongemotiveerde studenten begonnen de lectoren te bedreigen met aanklachten aan het universiteitsbestuur of juridisch te procederen als ze een laag cijfer kregen voor een vak, in plaats van harder te studeren, colleges regelmatig te bezoeken en hun studie serieus te nemen.

Hier volgen enkele van die factoren die bijdragen tot hoge schoolprestaties: Gezinsdiscipline, waarbij kinderen worden opgevoed om hun eigenwaarde als persoon te waarderen. Respect voor zichzelf en anderen. Zich inzetten voor elk doel dat ze in het leven willen bereiken. Niets in het leven word je gratis aangereikt; er zijn altijd kosten verbonden aan legitiem succes uitgedrukt in tijd, energie, geld, motivatie enz. Ondersteuning en offers komende van de zijde van de ouders. Liefde voor het lezen. Eigen motivatie van de student om toekomstige doelen te bereiken.

Mijn advies over de situatie van de toelating tot de medische faculteit is het volgende:
1. Selecteer studenten van het VOS die geïnteresseerd zijn om geneeskunde te studeren, maar niet op maat presteren in de kritische vakken, en bied ze bijlessen aan.
2. Werk met de ouders van die studenten om ze de nodige ondersteuning te bieden.
3. Houd de prestaties van studenten bij en monitoor hun motivatie om de bijlessen te volgen.
4. De faculteit zou intern ook kunnen nagaan welke interne aanpassingen kunnen worden gepleegd, met uitzondering van verlaging van de toelatingseisen.

Dr. R. S. Ellecom, Psy.D.; Dr.P.H.; HSPP
Klinisch en Forensisch Neuropsycholoog
Medisch Voedingkundig Specialist
Email: ramdas1947@yahoo.com
Tel: 899-441