Vergelding en de ongemakkelijke waarheid van Jagdeo
24 Sep, 17:11
foto
Raymond Sapoen


AANGEBODEN

"Retaliation, retaliation…! Wraak, vergelding en oorlog aan de Surinaamse bedrijven in Guyana!", brieste vicepresident Bharrat Jagdeo deze week. De afgelopen vijftig jaar hebben wij met Guyana werkelijk niets goeds samen kunnen doen. Tigri…eeuwigdurende koude oorlog! Canawaima ferry…meer uit dan in de vaart! CGX boorplatform...maritieme oorlog! Corantijnbrug…losse schroeven! En simultaan met deze laatste, de voortsudderende kwestie van visvergunningen die echt stinkt naar rotte vis.

Jagdeo doet er nog een schepje bovenop en beschuldigt Surinaamse autoriteiten van grootschalige corruptie. Niets nieuws zou je zeggen, alleen voelt het nogal ongemakkelijk aan. Want wij, Surinamers, vinden natuurlijk dat slecht praten over Gods land en zijn bestuurders, alleen voorbehouden is aan onze burgers.

Het is ons met de paplepel ingegoten dat de Guyanezen voor geen cent te vertrouwen zijn. Wie slechts een dag door de straten van Georgetown loopt, zal helaas ook ervaren dat de Guyanezen ons ook maar een onbetrouwbaar volk vinden. Dit werd nog eens door Jagdeo aangedikt bij de Guyanese vissers die reikhalzend uitkijken naar hun visvergunning: "de Surinaamse autoriteiten zijn niet alleen corrupt, maar vooral onbetrouwbaar! Zelfs op het woord van de president kun je tegenwoordig niet afgaan".

Wat was trouwens het woord van onze president in 2020 hierover? Volgens de overleveringen blijven Santokhi en zijn minister van LVV erbij dat ze totaal niets begrijpen van het verhaal van 150 visvergunningen. Niks beloofd dus! Jagdeo, de machtigste politicus in Guyana, beweert met documenten achter de hand, het tegendeel. Wel 150 "rechtmatige" visvergunningen beloofd per januari 2022 door Santokhi en daarnaast ook de toezegging van minister Sewdien dat er van Surinaamse zijde speciaal hiervoor een bedrijf zou worden opgericht voor de afgifte. Wie is nou de leugenaar of zijn beiden leugenaars? In beide gevallen is dat nu al een enorme deuk in de prille liefdesrelatie tussen Santokhi en Irfaan Ali.

Wat nu? Als lid van het thuisfront zing ik graag in het koor van de nationalisten met het nationaal belang voorop. Jagdeo gaf eerder dit jaar al aan dat hij hemel en aarde zou bewegen om de beloofde visvergunningen te krijgen. Zo hoog is deze kwestie op de Guyaneze agenda, terwijl het bij ons oorverdovend stil is. Sewdien heeft zelfs een persstilte ingelast. Het zijn dus deze zaken die mijn nationalistisch gevoel aardig op de proef stellen. Maar wat is nu het nationaal belang? Ongeacht het woord van Santokhi, het zijn onze wateren en dus onze vis. Bovendien verbiedt onze wetgeving in beginsel dat visvergunningen worden verstrekt aan vreemdelingen.

Voor zijn en vooral ons eigen gemoed, is de eerste voorwaarde dat Santokhi ons zonder omwegen vertelt wat precies is afgesproken. Ik heb het sterk vermoeden dat Santokhi in augustus 2021 de Guyanezen op hun verzoek om vis, ze vis noch vlees heeft verkocht. Dat klinkt ons niet vreemd in de oren. Als Guyanees zou ik dan ook eisen van Jagdeo om de documenten waarmee hij telkens zwaait, te openbaren. Dan is tenminste de lucht geklaard. Intussen belandt sinds jaar en dag door zwakke controle en corruptie, een groot deel van onze kostbare vis op Guyanese bodem, terwijl een nog groter deel van ons vissersvolk uit Guyanezen bestaat. Hoezo nationaal belang?

Natuurlijk is dat gebries van Jagdeo maar blufpoker. De dag dat een van onze bedrijven in Georgetown last ondervindt van zijn intimidatie, is de dag dat Caricom kan worden opgedoekt. Maar tot nu toe zijn Suriname en Guyana binnen de Caricom de twee landen die de meeste gelijkenis met elkaar hebben. Structureel wantrouwen jegens elkaar heeft ervoor gezorgd dat ondanks nobele ontwikkelingsdoelen, wij maar "gewone" buren blijven. Af en toe kijken wij over de schutting, barbecueën we samen en als het even kan gooien we stenen naar elkaar toe. Nota bene in een tijd waar beide landen op het Zuidamerikaans continent een historische rol zullen vervullen in de mondiale energiebehoefte.

De vraag is hoe we in hemelsnaam ook samen de gas en olierijkdommen zoals afgesproken zullen exploiteren als we nu weer struikelen over vis! Het antwoord…..investeer in vertrouwen, water en wijn. Aan beide kanten dus en in het nationaal belang.

Raymond S.Sapoen

Advertenties