Bij de herdenking van 132 jaar Javaanse Immigratie en de internationale Dag der Inheemsen op 9 augustus, ontkomen wij er niet aan onze ogen te sluiten voor de economische en sociale realiteit van vandaag. Waar dit soort memorabele dagen zich bij uitstek lenen voor de koestering van (etnische) saamhorigheid en nationale eenheid, wordt onze samenleving thans begiftigd met allerlei etnische oprispingen en sentimenten om het falen van politieke leiders te verdoezelen.

De Hervormings en Vernieuwingsbeweging (HVB) keurt deze ontwikkeling af en zal de gestadige integratie van de nazaten van de Javaanse immigranten van weleer in alle facetten van de maatschappij, blijven aanmoedigen. Dit vindt de partij noodzakelijk omdat alleen hierdoor het “eigene” meerwaarde toevoegt aan de gemeenschappelijke Surinaamse ontwikkeling waarvoor alle bevolkingsgroepen verantwoordelijk zijn. Tegelijkertijd zullen er diepte-investeringen moeten worden gepleegd om de uitdagingen waarvoor de Javaanse cultuur staat als gevolg van (digitale) globalisatie en toenemende migratie, het hoofd te bieden. Het feit dat de Javaanse bevolkingsgroep vrij uniek is op het westelijk halfrond, is weer een extra uitdaging voor een integrale strategie om deze human capital ook slim aan te wenden.

Het vervult de HVB ook met gepaste trots om deel te zijn van een samenleving waar de Inheemsen als oorspronkelijke bewoners ons altijd zullen herinneren aan het feit dat zij hun land, als ons land hebben willen delen met andere bevolkingsgroepen. Samen met deze Srananmangs kijkt de partij nog steeds uit naar de wettelijke erkenning van de Collectieve Rechten van Inheemse en Tribale Volken. De Nationale Assemblee en de regering hebben de morele plicht om deze fundamentele wet nog dit jaar aan te nemen, waar andere landen uit de regio ons al jaren voor zijn. Terwijl het gras hopelijk groeit, mag het paard niet sterven. De toenemende armoede in ons land treft deze respectabele groep die internationaal reeds een sociaal-economische achterstand heeft, onevenredig hard. De HVB betreurt het daarom dat het de regering maar niet lukt een effectief herstelprogramma in stelling te brengen ter bescherming van de meest kwetsbaren uit onze samenleving.

Desondanks vinden wij dat het deze memorabele dagen zijn die ons moeten inspireren om vooral de jongeren ervan bewust te maken dat de kracht van ons land zit in onze culturele diversiteit. Dat wij ongeacht onze etnische en religieuze afkomst ervoor moeten zorgen dat deze en andere nationale vrije dagen niet leiden tot verkaveling van onze samenleving, maar tot vereniging. De HVB wenst de gehele Surinaamse bevolking een bezinningsvolle en plezierige Ingi/Jawa Dey.