Persvrijheid en democratie
De grondwet garandeert ons vrijheid van meningsuiting “behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet”. Deze vrijheid is verbonden aan het begrip democratie, dat letterlijk betekent: de kracht van de bevolking.
De Veda’s – mijn basis van geloof - leren over vier basiswaarden: 1. waarheid (truthfulness); 2. genade (mercy) ; 3. zuiverheid (cleanliness) ; 4. soberheid, beheersing van verlangens (austerity).

10 jaar geleden schreef ik over de rechtspraak in Suriname. Ik was geschokt door wat ik zag en mijn bevindingen heb ik in felle woorden geuit. Maar ik had bijvoorbeeld niet mogen zeggen dat de rechtsgang in Suriname op Russische roulette leek.
Wat doe je als advocaat als je vindt dat je familieleden door een nep-veiling je huis en perceel gratis op naam van hun stichting hebben overgeschreven? Procederen! Maar voor dezelfde rechters die je eerder zo hebt bekritiseerd?!

Omhelzing door rechter
De familie stelde na de 'veiling' een ontruimingsvordering in en ik kwam in 2019 te staan voor een rechter die op de kortgedingzitting vanachter haar groene tafel in de rechtszaal kwam en mij ongevraagd tegen haar borst drukte, tot ik op haar rug tikte, van “laat mij los”. Sinds die dag is het oorlog. Hoewel de rechter mij bij die omhelzing toefluisterde “ze gaan je huis niet stelen”, besliste zij tot ontruiming met hulp van de politie. Eerder had ze nog gezegd: “Je kunt elke beslissing wel motiveren”. Maar dat had ik in een artikel geschreven!

Op mijn klacht van 28 februari 2020 aan het Hof van Justitie heb ik in bijna 2 jaren geen reactie ontvangen. Ook niet op de verdere klacht nadat ik zag dat bevriende rechters - van de omhelzende rechter - mij ook benadeelden. Ik kan mij vergissen…

Uitspraak bij vervroeging
10 jaar geleden had ik iets geschreven over rechter X. Zij sprak daarna al mijn zaken in mijn nadeel uit. Recent leed ook mijn cliënt groot nadeel. Bij de uitspraak keek rechter X mij langdurig indringend aan, alsof het mijn zaak was.
Rechter X kreeg recent kennis van mijn zaak 2 voor het Hof van Justitie. Ineens werd in zaak 1, die invloed zou kunnen hebben op deze zaak, “bij vervroeging” uitspraak gedaan. In juli 2021 was bepaald dat in zaak 1 uitspraak zou komen in februari 2022. Maar ineens zat rechter X in de kamer van het Hof voor zaak 1, die ineens was vervroegd. U mag raden hoe zaak 1 afliep…

Wraking
Ik richtte een akte van wraking aan het Hof, toen mijn zaak aan de 'bevriende rechter' - van de omhelzende rechter – werd gegeven. Maar... de 'bevriende rechter' deed toch zelf uitspraak en wel zoals ik vreesde, tot mijn groot nadeel. Ik had de Unit Kort Geding nog vooraf geïnformeerd over de wraking. De dag na de uitspraak belde het Hof mij met de boodschap dat het verzoekschrift bij het kantongerecht had moeten worden ingediend. Maar dat is toevallig!

Toeval
Rechter X vertelde uit zichzelf op de zitting van zaak 2 dat het toeval was dat er bij vervroeging uitspraak was gedaan in zaak 1. De plotselinge vervroeging kwam enkele dagen nadat zij mijn verzoekschrift in zaak 2 had ontvangen, waarin ik zaak 1 had genoemd.

Mijn familieleden hadden over mij geklaagd bij het Advocatentuchtcollege (ATC) wegens veelvuldig procederen over mijn huis. Zij hadden daarbij ook kopieën van enkele van mijn artikelen van 10 jaar geleden gevoegd. Het ATC had een schorsing voor mij als advocaat uitgesproken voor een jaar, met een verbod om tegen mijn familieleden te procederen. Door mijn hoger beroep werd de beslissing opgeschort.

Nadat ik rechter X in bijzijn van rechter Y had gevraagd om mijn zaak 2 niet te beoordelen, kwam er ineens uitspraak in de tuchtzaak. Rechter Y zat ook in de kamer van het Hof in de tuchtzaak.

Het Hof vernietigde in de tuchtzaak de beslissing van het ATC en besliste dat ik binnenkort vier maanden lang de titel van advocaat niet mag voeren, o.a. vanwege mijn taalgebruik. Tjaa, voor deze beslissing buig ik mijn hoofd. Ik ben in mijn taalgebruik 10 jaar geleden ver gegaan, door de schokkende zaken die ik zag.

Grijpen
Maar ik weiger om mij door een rechter te laten vastgrijpen! Het is mogelijk dat ik mij heb vergist in mijn overige conclusies. Ik hoop ook echt dat de rancune die ik ervaar, niet bestaat.
Niemand zou angst moeten voelen bij het – beheerst - uiten van zijn mening. Ondanks alle inspanningen blijft er ruimte voor verbetering van de rechterlijke organisatie. Dit moet gezegd kunnen worden. Misschien helpt het ook als rechters zich niet meer voor het leven benoemd denken.

Ik wacht intussen op een eerlijke behandeling van mijn zaken door een onafhankelijke en onpartijdige rechter. En mijn cliënten? Die hebben ook eerlijke rechtspraak nodig.

mr. Shanti Gopalrai M.A.
advocaat
gopalrai@hotmail.com.

U kunt het volledige artikel hier downloaden.



Documenten: