Na circa 7 maanden regering-Santokhi is het zichtbaar dat een aantal belangrijke beleidshandelingen uitblijven. Het herstelplan van de regering vlot niet, waarbij o.a. het beloofde diaspora-kapitaal uitblijft en het IMF is ook geen gemakkelijke deal gebleken. Uit de begroting blijkt echter dat ook deze regering voort wenst te gaan met fors parastatale bedrijven te subsidiëren. Ook de koersbeheersing blijft een grote vraag

Mede vanwege de zeer verslechterde economische toestand in ons land echter en door jarenlang falend beleid in vele parastatale bedrijven kunnen deze heden ten dage niet of nauwelijks, hun hoofd boven water houden. Maar het verder subsidiëren is onder deze omstandigheden ook niet langer mogelijk. Een sprekend voorbeeld is de Surinaamse Luchtvaart Maatschappij (SLM).

Het lijkt er ernstig op dat ons land een waarachtig luchtvaartbeleid ontbeert. Goed uitgedacht beleid zal ons strategische voordelen bieden. Dit betekent wel dat er geen ruimte meer kan zijn om partijpolitiek te bedrijven. Vanwege de overdreven partijpolitieke bemoeienis heeft de SLM, die jaren de rol van de 'national carrier' vervuld heeft, nooit die 'echte en eerlijke' kans gehad om zijn belangrijke rol in deze ontwikkeling op te eisen. Het is dubbel ironisch, wanneer de aandeelhouder zich vandaag verbaast uitlaat dat het verkeerd is afgelopen met de SLM. De vraag die gesteld moet worden aan de aandeelhouder, wie stelt het management en de rvc samen en wie behoudt ze ondanks falend management keer op keer? U kunt zelf het resultaat hiervan voorspellen.

Recentelijk gaf de president wederom ruimte aan het huidige management om te komen met een herstelplan voor de SLM. Erg bevreemdend overigens om juist diegenen te vragen, die eerder ook niet in staat waren de SLM succesvol te laten opereren, om nu een oplossing te presenteren. Erger nog, wanneer de president-commissaris van het bedrijf in een interview geen duidelijk en krachtig antwoord kon geven, hoe de SLM uit zijn heilloze situatie moet geraken. Genoegen blijven nemen met minder dan het beste, zal geen beter resultaat opleveren.

De harde realiteit is, dat SLM die wij heden ten dage hebben, niet zo verder kan voortgaan;  elke poging daartoe is tijd- en geldverspilling. De vraag nu: is er nog een toekomst voor een bedrijf als de SLM?
Er is ruimte voor een national carrier. Dit zal vereisen dat er die politieke wil getoond wordt om zich te committeren aan een volledig en drastisch herstelplan, met een compleet nieuw gezicht voor de vliegmaatschappij voor zowel het management, beleid en businessmodel.

Ons voorstel behelst o.a. het volgende:
• Een herstelplan dat binnen 60 dagen met de eerste acties in uitvoer wordt gebracht. (Dit op basis van deskundig advies). Hierin vervat de oprichting van een compleet nieuw bedrijf als (nieuwe SLM) als PPP (Public Private Partnership).
• Vervolgens de benoeming van een nieuw en compleet deskundig, integer en met visie beladen management (nieuwe SLM) en evenzo een deskundige rvc. Dit team zal terstond over moeten gaan tot het formaliseren van het nieuwe bedrijf, hierbij denkend aan het opstarten van een goede selectieprocedure voor het aantrekken van deskundig kader, bezielt met de juiste attitude en werkhouding.
• Vervolgens, nadat deze en een aantal andere zaken geformaliseerd zijn, zal overgegaan moeten worden tot de liquidatie van de 'oude' SLM. Vanaf dat moment zal de 'nieuwe SLM' vol operationeel gaan en de rol van de 'oude' SLM overnemen. Dit zal geschieden met nieuw gemotiveerd kader, met out of the box business model of thinking. Hiermede zal nieuw vertrouwen gecreëerd worden om het broodnodige nieuw kapitaal aan te trekken om de 'nieuwe SLM' niet alleen voor Suriname met zijn 600.000 inwoners nationaal een rol te laten spelen, maar meer nog internationaal voor de Caraïbische markt van meer dan 18 miljoen zielen.

Het cruciaal karakter van de luchtvaart voor onze verdere ontwikkeling, betekent ook de noodzaak voor de upgrade van onze strategische airstrips, naar een veiliger en bereikbaarder niveau. De bouw van een beter en groter vliegveld dicht bij de hoofdstad is evenzo noodzakelijk. Zorg en Hoop vliegveld moet verplaatst worden, tevens vergroot worden, zodat het ten minste medium type vliegtuigen (ATR/B737) kan accommoderen. De Nickerie airport is in dit kader dringend gewenst, voor de toekomst. Wij moeten agressiever onze plek opeisen als essentiële 'HUB' van de regio, zowel voor het passagiersvervoer, maar meer nog voor het 'vrachtvervoer'. Doen wij dat niet, dan gaan anderen en onze buren dat voor ons doen en hebben wij wederom het nakijken!

Suriname verdient beter!'
DA’91 Wetenschappelijk Bureau

(U kunt een uitgebreide versie van het bericht hier downloaden.)


Documenten: