Vandaag houdt president Chan Santokhi zijn eerste jaarrede. Het zal een lange speech worden, want er valt heel veel te vertellen. Hoewel het gaat om het beleid van 2021, zal hij zonder meer stil staan bij wat er is misgegaan in de afgelopen tien jaren. De redding van het land zal komend jaar meer gestalte moeten krijgen, want de stabiliteitsfase duurt negen maanden, waarvan twee al voorbij zijn en nog drie maanden in dit jaar vallen. Na het eerste kwartaal van 2021 moet er licht in de tunnel te zien zijn. 

Hoewel het minister Achaibersing is gelukt om zonder geld te lenen de salarissen te betalen, is de financiële situatie alles behalve rooskleurig. Er moet flink worden bezuinigd, ook al zal er meer geld binnenkomen van de exportdollars door de waardevermindering van de SRD. Ook de governmenttake brengt wat extra geld binnen en afschaffing van subsidie op het openbaar vervoer. In elk geval lijkt de minister van Financiën the right man on the right place te zijn. Hij is duidelijk iemand die kan verzekeren dat het goed zal komen; niet voor niets komt hij uit de verzekeringsbranche. "Zeker is zeker".

Intussen staat een verdeelde CLO  - maar zeker de ambtenaren - op scherp naar wat er zal gebeuren met de 50% verhoging die is overeengekomen met de vorige regering. Deze verhoging zou 1 oktober moeten ingaan. Het is zo goed als zeker dat de regering deze overeenkomst niet zal kunnen uitvoeren. De economie kan zo een verhoging niet dragen. Bovendien wil de regering ook geen verhoging van de eigen salarissen en van de volksvertegenwoordigers. Hun vergoeding is gekoppeld aan de ambtenaren-salarissen. De meeste Assembleeleden hebben ook nog dubbele salarissen. Een aantal heeft zichzelf vlak vóór de verkiezingen nog mooi geregeld als 'beleidsadviseur'. Deze mensen zullen nooit de belangen van het volk kunnen behartigen. Veel van de politici komen eerder op voor de belangen van hun sponsor dan die van de mensen die op hen gestemd hebben. 

Toch zal de regering de ambtenaren moeten tegemoetkomen, want met de waardevermindering van ruim 85% van de SRD, zijn velen 'armenaar' geworden. Heel lang kregen ze een twk, waardoor ze het hoofd boven water konden houden. Het ziet er naar uit dat deze twk omgezet zal moeten worden in een voorschot, waardoor de mensen niet achteruitgaan in salaris. De regering kan zich geen onrust permitteren terwijl ze al genoeg problemen heeft om het land te redden, zoals beloofd is. 

Intussen roeren meer sectoren zich. Iedereen wil extra geld hebben, want het hele land is in één klap verarmd door de formele 'devaluatie'. Niet alleen bij lanti hebben werkers extra geld nodig, maar ook de mensen in de particuliere sector die keihard moeten presteren om hun baan te behouden. Ook zij moeten salarisverhoging krijgen. De vakbonden hebben heel veel werk om op te komen voor hun leden. Daarnaast is het nodig om het minimumloon aan te passen, want door dat niet te doen, worden velen benadeeld. Er zijn nog steeds mensen in de particuliere sector die net genoeg verdienen om vervoer te kunnen betalen om naar het werk te gaan. Veel van de gepensioneerden ontvangen een pensioen dat onder het nieuwe minimumloon zal vallen. Er dient ervoor gezorgd te worden dat die groep niet weer op straat hoeft te gaan. 

De groep die vanaf oktober heel hard zal moeten werken om de kinderen van het land te redden, is de leerkrachten. Er is extra inspanning van de onderwijsgevenden vereist om ervoor te zorgen dat scholieren extra begeleiding krijgen en ook thuis moeten studeren. Niet alle kinderen zullen tegelijk op school zijn en moeten om de beurt ook thuis studeren. Wie geen internet heeft - en met de verhoging zich deze ook niet kan permitteren - zal het dubbel zo moeilijk hebben. Zelfs niet alle leerkrachten hebben internet thuis. Assembleelid Reshma Mangre, die ook voorzitter is van twee onderwijsbonden, is gelukkig dichtbij de pot. De schooldeuren sluiten is haar niet vreemd, maar nu zij haar voorzitterschap blijft behouden, zal zij waar moeten maken dat de leerkrachten beter worden gewaardeerd in deze Covid-tijd. Het wordt een uitdagende eindsprint in het markante schrikkeljaar 2020. Set' en!

Nita Ramcharan