Banaliteit van de parvenu

Wat een dedain. De NDP coryfeeën (nu alweer Abrahams) brengen het gevaar van aantasting van de rechtspraak met zich mee. De heer Abrahams en eerder mevrouw Silvana Afonsoewa spelen met hun foute aanvallen en ‘op een foute manier’ in op de gevoelens van het publiek. Het rechtssysteem moet alleen maar ten gunste van de NDP en haar aanhang positief oordelen… andere verdachten worden het liefst alle rechten ontnomen. Dit, terwijl er ook rechterlijke uitspraken zijn geweest in het voordeel van de NDP; toen moest de rechtsstaat gerespecteerd worden.

De aanvallen van Ramon Abrahams (NDP) werken volgens de meeste Surinamers ‘ondermijnend’ voor de rechtspraak. De raadadviseur en de parlementariër (Abrahams en Afonsoewa) dienen immers bij te dragen aan de stabiliteit van de rechtsstaat.

Rechterlijke macht, een Staat in een Staat, zoals Abrahams het verwoordt. Het is één van de ergste uitspraken die ik hier in ons land  gehoord heb. Dat het ongepast is om de rechterlijke macht op een dusdanige wijze te bespreken, behoeft hier geen betoog. Dergelijke uitspraken ondermijnen het respect naar de rechterlijke macht en daarmee dus ook het respect voor recht en wet. Onvoorstelbaar ook dat bijna niemand, nadat die uitspraak is  gedaan, daarop reageerde. Het zou voor de hand liggen als de hoeder van de democratie mevrouw Jennifer Geerlings-Simons als voorzitter van De Nationale Assemblee, maar bovenal ook de deken van advocaten zouden reageren. ONBEGRIJPELIJK!

Het lijkt wel alsof iedereen murw geslagen is en niet meer beseft wat er eigenlijk gezegd wordt. Het lijkt er ook op dat dit de norm begint te worden, als gevolg van normvervaging.

Wij kunnen er nog steeds niet bij dat een vooraanstaande persoon zo’n uitspraak doet en daar niet voor op het matje wordt geroepen. Er is iets goed mis met dit land dat we zulke uitspraken lijken goed te keuren.

Blijkbaar zijn sommige mensen niet meer in staat om zelf te beoordelen of iets minachting of belediging is. Die mensen gaan er van uit dat iets geen minachting of belediging is, zolang er geen aanklacht tegen is ingediend (en vervolgens zolang er geen uitspraak van de rechter is dat het minachting of belediging is). Dat is – uiteraard – volkomen onjuist.

Iedereen hoort te weten wat minachting of belediging is. De ongeschreven normen dient een ieder te kennen en aan te voelen. De rechtspraak is er alleen voor als het volkomen uit de hand is gelopen. Bij de heer Abrahams c.s. begint het er inderdaad op te lijken dat hij geen enkele zelfregulering meer kent.

Gelukkig heeft de overgrote meerderheid van de Surinamers wel een groot vertrouwen in de rechterlijke macht, maar de schade die de heer Abrahams c.s. met zijn uitlatingen aanricht moet niet onderschat worden. Het zouden de minister van Justitie & Politie en de voorzitter van de DNA, de deken van advocaten sieren indien zij ondubbelzinnig afstand nemen van de uitspraken van de heer Abrahams. Ergo nog, met het uitblijven van een stellingname van de minister van Justitie & Politie, de voorzitter van de DNA en de deken der advocaten, kan de ingezette normvervaging in stand blijven en zou vooral onze kostbare jeugd kunnen gaan denken dat dit normaal is.

Het zou wellicht bijdragen aan herstel van een toch enigermate aangetast vertrouwen in de rechtspraak en dan met name bij de aanhang van President Bouterse en zijn NDP-beweging, hoewel de geschiedenis leert dat aanhangers van populistische politici meestal blind achter de leider van hun partij aanlopen. In dat verband zou president Bouterse zelf eigenlijk tot bezinning moeten komen. Er zit iets fundamenteel mis, indien je blindelingse volgers hebt, die geen eigen mening meer willen vormen.