Column: Mijn tijd zit erop...
31 Dec, 00:59
foto
Illustratie: René Gompers


Mijn tijd zit er bijna op. Het einde komt met elke tik van de lange wijzer steeds dichterbij. Mijn naam is 2019 en mij waren 365 dagen gegund. Van mijn bestaan hebben ongeveer 8 miljard mensen op de wereld gebruik gemaakt. Ze hadden de kans om er iets van te maken. Ieder individu heeft 24 uur per dag gehad, 365 dagen lang om de tijd naar gelang in te vullen; de tijd die onophoudelijk en onomkeerbaar doortikt. 

Tijd is als ademhalen. Iedere ademhaling is voorbij als je die uitademt. Net als elke seconde, elk minuut, elk uur eenmalig is, voorbij is voorbij. Je kunt een ademhaling niet terughalen of een seconde terugdraaien, wat weg is, is weg. Velen staan niet stil bij het belang van de tijd nuttig gebruiken. Tijd kost geld maar tegelijk kost het ook niks. Het is er gewoon. Ook de ademhaling is er, totdat het einde nadert en opeens zijn al de miljarden keren waarop wij ademhaalden, op. Eens blaast iedereen die op de wereld geboren is, zijn laatste adem uit. Tot dan staan velen niet bij stil bij hoe belangrijk de ademhaling is, totdat er problemen ontstaan. Mijn laatste adem zal ik om middernacht uitblazen. 

In deze laatste uren is het goed om even stil te staan bij mijn leven, terwijl de wijzers onverstoord en vastberaden doortikken. Hoe hebben mensen de tijd ingevuld? Hoe heeft Suriname het gedaan met de 365 dagen die er waren in 2019? In elk geval hebben coalitie en oppositie de meeste tijd besteed aan het ruzie maken met elkaar. Over en weer verwijten maken, zonder dat er een constructieve bijdrage is geleverd aan de ontwikkeling van het land, wat zonder meer tijdverlies is geweest. Met meer inzet, zeker in de afwikkeling van de Brokopondo Overeenkomst, zouden de resultaten voor Suriname beter zijn geweest. 

Er is meer tijd besteed aan het zoeken van geld over de hele wereld, in plaats van te produceren en zelf te verdienen. Door weinig openheid van zaken, is er veel tijd verloren gegaan in het zoeken van informatie. De vele discussies tussen economen, het bedrijfsleven en de vakbeweging hebben alleen stof doen opwaaien, maar de energie is niet ten goede gekomen van de samenleving, want de standpunten blijven lijnrecht tegenover elkaar staan. Waarvoor zijn er organen als de Sociaal Economische Raad, het Tripartiet Overleg, de Staatsraad én De Nationale Assemblee als alleen de vingers die opgestoken worden van belang zijn?

De drugsmaffia heeft in 2019 ongetwijfeld gevoelige klappen gekregen. Er zijn duizenden kilo's drugs onderschept. Tegelijkertijd betekent het dat nóg meer cocaïne het land is uit gegaan. Het is tijdverlies om alleen de handlangers te pakken en de vingers niet te branden aan de grote jongens, die buiten beeld blijven. Dit betekent in feite dat de grote boys zo machtig zijn dat ze in staat zijn verschillende instituten te controleren, waardoor als wij zelfs struikelen over de cocaïne, de echte bazen niet zichtbaar gemaakt worden. 

Verder is de tijd gebruikt om weer eens ministers te vervangen, de Chinese trawlers uit het land te krijgen, de zoveelste onlusten op Rosebel het hoofd te bieden en andere brandjes te blussen. Weer 76 doden in het verkeer! Na 12 jaar is er een vonnis gekomen in moorden die 37 jaar geleden gepleegd zijn. Gelukkig is er ook vonnis in Nederland, waarbij de 19.5 miljoen euro moet worden teruggegeven. Veel tijd, geld en energie verloren in deze zaak, waar vanaf het begin de immuniteit van de Centrale Bank duidelijk was. Het Nederlandse Openbaar Ministerie heeft willens en wetens Suriname een politieke en economische hak gezet. Dat was weer een reden om de koers de lucht in te laten gaan. Het is verlies van tijd en geld om via Chotelal, die nu lekker met vakantie is in Azië, dollars te pompen in een bodemloos gat. De koers is er immers niet aanmerkelijk lager van geworden, zoals beloofd door de 'sterke' man van Suriname. De stijgende koers laat een bittere nasmaak, net als het stopzetten van de export van verse sopropo.

Wel, voor mij is het haast voorbij, mijn ademhaling gaat nu stroef. Er is van alles gezaaid en vernietigd tijdens mijn leven. Wat overblijft, zal op 25 mei 2020 duidelijk worden. Ik zal dat niet meemaken, maar de historie wordt zonder meer geschreven. De historische feiten zullen blijven en die tellen. De jaartallen zullen vele millennia getuigen wat er zich allemaal heeft afgespeeld in een tijdsbestek. Als wij er meer stil bij zouden staan dat het allemaal draait om de daden die wij verrichten. Het oordeel wordt geveld over deze daden. Alleen die tellen, de goede én de slechte. Wanneer wij beseffen dat onze tijd niet wordt gewogen op hoeveel geld, goud, auto's, percelen en huizen we hebben, maar op wat we hebben gedaan om onze medemensen die in nood zaten te helpen er bovenop te komen. Daden, oprecht uit het hart. Zonder daarbij te kijken naar enige tegenprestatie; menslievendheid. Gewoon omdat we allen Surinamers zijn, de mensen die bekend staan om hun warmte en spontaniteit.

Enfin, gisteren is onherroepelijk voorbij en morgen is altijd een dag verwijderd. De tijd is niet onbeperkt. Mij waren 365 dagen gegeven. Mijn einde is nabij, voor mij is er geen uitstel. Net zoals geen van ons zeker is van de volgende ademhaling. Dan besef je dat we alleen NU hebben om te handelen, onbaatzuchtig handelen, daden in landsbelang, in voordeel van elke Surinamer en medemens, in actie komen in het belang van de prachtige natuur die ons geschonken is. Ook dat is aan tijd gebonden, de klimaatsverandering treuzelt niet en laat zich gelden.

Mijn rol is uitgespeeld, maar jij hebt nog tijd. Zorg ervoor dat je aan het einde van je leven geen spijt hebt van de dingen die je had willen doen. Mijn taak is volbracht. Rest nog de taak waarvoor jij op aarde bent, want we zijn allemaal met onze eigen taken geboren. Zeg jij ook aan het einde met een voldaan gevoel, het is volbracht...

Nita Ramcharan

Friday 10 April
Thursday 09 April
Wednesday 08 April