Het is alweer 43 jaar geleden dat Suriname staatkundige onafhankelijkheid verwierf. Een onafhankelijkheid getekend door etnische verdeeldheid en voorafgegaan door brandstichtingen en het vertrek van duizenden Hindostanen en Javanen naar Nederland. De VHP-politiek kweekte angst voor creoolse overheersing. De scherpste Polarisatie en verdeeldheid van de samenleving in de Surinaamse geschiedenis was het gevolg.

We memoreren dat ook na de onafhankelijkheid Suriname nog afhankelijk werd gehouden door het voormalige moederland. Met de oprichting van de CONS bepaalden Nederlanders (met een paar Surinamers) welke projecten met de Nederlandse 3 miljard moesten worden uitgevoerd. Aangezien dat bedrag ook alles was wat we aan ontwikkelingsgeld hadden, bepaalde Nederland dus gewoon verder voor Suriname. Niemand in de wereld wilde een cent aan grants of zachte leningen geven aan Suriname, omdat er Nederlands geld was. Maar ons land mocht niet zelfstandig bepalen wat ermee te doen. Daarom kwam een dam voor stroom die nog niet verkocht was en een spoorlijn van ergens naar nergens.

Enkele markante personen hebben belangrijke uitspraken gedaan over de ontwikkelingshulp welke erop neerkomen dat Nederland de ontwikkeling van een zelfstandig Suriname in de weg heeft gestaan. In een Tweede Kamer-rapport is zelfs vastgelegd dat de ontwikkelingshulp die in de jaren 80 is gegeven het best is besteed. En toch zijn er krachten die de NDP en haar leider bestrijden. Het is belangrijk de staatkundige onafhankelijkheid op een plezierige wijze te memoreren, doch ook te bezinnen op de jonge democratie die we zijn en wat de onafhankelijkheid ons gebracht heeft. Het ontstaan van de Nationale Democratische Partij in 1987 met onder andere haar nationale karakter, eenheidsgedachte en de gedachte van natievorming, heeft de verschillende bevolkingsgroepen die dit land rijk is, nader tot elkaar gebracht. Elke Surinamer voelt zich welkom in deze partij.

Daarenboven is De NDP de partij die uit ideologische overwegingen voor daadwerkelijke onafhankelijkheid is gegaan. Niet alleen de staatkundige onafhankelijkheid maar ook de onafhankelijkheid in denken. Het concept van decolonizing the mind wordt door de NDP dan ook omarmd en gepropageerd. De NDP gaat voor Zelfstandig, dus zonder inmenging en los van het voormalig moederland, bepalen van de koers van het land en van onze internationale politiek. Bij gerezen problemen tussen Nederland en Suriname wordt er dan ook niet voor geschroomd om onbevreesd via de diplomatieke kanalen het duidelijk te maken aan het voormalig moederland. (Bakra basi a keba).

Bij onze internationale politiek ligt de nadruk sterk op integratie in de eigen regio en het opeisen van een plaats in de wereld als een land dat de wereld iets te bieden heeft. Dat is nu vrij duidelijk te zien. Met de komst van staatshoofden van verschillende zeer invloedrijke mogendheden waaronder India en vele andere. Zowel in de algemene buitenlandse betrekkingen als in de internationale en regionale parlementaire organisaties is de positie van Suriname zeer verbeterd en zijn we een zelfstandig en gewaardeerd lid dat een actieve bijdrage levert.

Daartoe verwijzen wij naar Onze rol binnen de Unasur en voor wat het parlement betreft onze rol binnen Parlamericas, ACP-EU en IPU. Wij krijgen verzoeken van diverse landen in de regio om samen te werken. Zelfs het zeer succesvolle Dubai ziet Suriname als een land dat met kop en schouders uitsteekt binnen het Caribisch gebied, waar het potentiële business betrekkingen betreft. Men ziet ons in de regio als een partner om de crisis die ook in de andere landen van de regio heerst te helpen aanpakken op een meer fundamentele manier. Maar ook met betrekking tot de banden met het voormalige moederland en meer specifiek met betrekking tot die met de diaspora heeft de NDP een wezenlijke bijdrage geleverd door de aanname van de PSA wet. Met de PSA wet zijn de banden tussen onze mensen in Suriname en in andere landen, geformaliseerd en wordt de status verder verwerkt in de nationale wetgeving.

Belangrijk is dat de NDP volledig achter de onafhankelijkheidsgedachte staat en wij ons als land tussen de klippen en soela's manoeuvreren op eigen benen.
De NDP staat bij 43 jaar staatkundige onafhankelijkheid stil bij de geschiedenis, maar is doende een tracé open te kappen voor een nieuwe era van politiekvoering op eigen benen.
Suriname proficiat met 43 jaar staatkundige onafhankelijkheid!