Trinidad is een expert in vertragingstechnieken, maar het kan ook zo zijn dat Suriname een land is dat zich makkelijk het bos laat insturen. Na vele vergaderingen, meetings, en bilaterale gesprekken zoals Coted CVO’s, Caricom, Head of States meetings door de diverse ministeries weet de Doksenclub nog steeds niets over de mogelijkheden tot export, wat begon als veelbelovend qua inzet door de nieuwe minister van Handel, Industrie & Toerisme, Ferdinand Welzijn, wordt waarschijnlijk in verband met het vertrek van deze minister naar het ministerie van Justitie en Politie, afgesloten met de informatie van het ministerie tot het niveau van “het heeft de aandacht van de minister”.

1- Trinidad blijft tot op heden op zijn standpunt staan, dat Suriname nog niet op de lijst van veilige landen staat voor de import van vlees uit Suriname, (dit excuus hebben zij al 18 maanden);

2- Guyana blijft zeggen dat het nog niet door de Coted-notulen officieel op de hoogte zijn gebracht, dit terwijl de Chief Veterinary Officer van Guyana aanwezig was bij de CVO-meeting waarin dit werd besproken. Erger nog de competente autoriteiten van Guyana maakten deel uit van het inspectieteam Cahfsa welke in opdracht van Caricom de farm heeft geïnspecteerd.

3- Barbados wil de aanvraag voor import nog niet behandelen, of zegt 'we zijn er mee bezig' (al maanden).

De Doksenclub is totaal gedesillusioneerd, omdat zij als buitenlandse investeerder niet de hulp krijgt van de overheid die zij nodig heeft, buiten het feit dat Suriname een slecht signaal afgeeft naar andere investeerders, is het ook slecht voor de economie en werkgelegenheid, zeker nu Suriname export zeker kan gebruiken.

Niet alleen de Doksenclub is geaccordeerd door de Caricom voor export van eend producten, maar ook Varros is op de laatste gehouden Coted meeting geaccepteerd door de Caricom. Het is daarom onbegrijpelijk dat de Surinaamse overheid niet meer druk uitoefent om de export van vleesproducten te stimuleren.

Gerard J. van den Bergh