Henk Mac Donald is zaterdag onder grote publieke belangstelling ten grave gedragen. (Foto's: René Gompers)

Op een vrolijke versie van 'Gi Yu' verlaat de kist de kathedrale basiliek. De maker van het ‘mooiste Suripoplied’, Henk Mac Donald, wordt door de ‘dragemans’ naar buiten gedanst. Bij de uitgang vormen familieleden en vrienden een haag van palmbladeren. Buiten speelt een trompettist nog hartstochtelijk een deuntje voordat de kist in de ‘wagen’ wordt geladen. “A boi go sribi,” zegt Charles ‘Challie’ Mac Donald. “Slaap zacht Henk.” Zijn bekende broer, de gepassioneerde arts, componist en muzikant Henk Mac Donald, is zaterdag ten grave gedragen.

Musici hebben het als een eer ervaren om met Henk te spelen, haalt zijn naamgenoot Henk van Vliet aan. Zijn passie is een karaktertrek die velen zal bijblijven. Ook buiten Suriname heeft Mac Donald zijn stempel gedrukt. Met zijn band The Crew heeft hij menigeen beroerd in Torarica en op cruiseschepen. Mac Donald was bezig het repertoire uit te breiden met Chinese popmuziek. De bekendste composities van Mac Donald zijn de nummers Gi Yu en Tide Ete. Deze liederen hebben elk de eerste plaats gehaald bij de Suripop. “Henk, namens de hele showbusiness, zeg ik bedankt,” sloot de ‘nummer één mc’ zijn toespraak af. Mac Donald is ook een gepassioneerde beoefenaar van een aantal sporten, waaronder tafeltennis, geweest.

“Zijn heengaan laat een leegte achter op de poli,” geeft Naomi Chan, arts bij Mac Donalds Medical Services aan. “Maar wij zullen zijn werk voortzetten,” beloven zij en het personeel. “Zijn betrokkenheid zullen wij nooit vergeten. Ook al was hij ziek, was hij bereid zijn patiënten te helpen. Wat hij heeft opgebouwd zullen wij waardig voortzetten. Het is ook zijn wens geweest om de poli voort te zetten wanneer hij er niet meer zou zijn.” Zoon Richie Mac Donald is onder de indruk van het grote aantal mensen dat de laatste eer is komen bewijzen. Richie, die apotheker is, krijgt alle steun om het medische werk van zijn vader voort te zetten. Het applaus van het publiek voor zijn vader leek geen einde te hebben totdat oom ‘Challie’ er tussenkwam.

Het afscheid en de uitvaartdienst in de basiliek is op verzoek van de familie buiten het zicht van de media gehouden. “Mijn broer is een geweldig man geweest,” vertelt ‘Challie’. “Hij heeft gedaan waar hij van hield. Hij was zeer gepassioneerd. Het was niet altijd makkelijk, maar hij heeft wel heel veel voor elkaar gekregen. Hij heeft ook wonderen verricht maar hij bleef bescheiden. Hij zocht de aandacht niet op. 64 jaar is nog jong, maar hij heeft zijn taak uitgevoerd. Dat is het dienen geweest. Hij is gaan rusten.” Met begeleiding van de motorbrigade is de stoet geleid naar de Chinese begraafplaats. Dansend is de kist gedragen naar de groeve.

René Gompers